سال انتشار: ۱۳۹۱

محل انتشار: اولین همایش منطقه ای مهندسی عمران با رویکرد توسعه پایدار

تعداد صفحات: ۱

نویسنده(ها):

علیرضا قنبری قوی – کارشناسی ارشد عمران – سازه، دانشگاه آزاد اسلامی واحد تبریز
عبدالرحیم جلالی – استادیار گروه عمران، دانشکده ی مهندسی عمران، دانشگاه تبریز

چکیده:

سازههای طراحی شده بر اساس آیین نامههای موجود، تغییر شکلهای غیر الاستیک بزرگی در خلال زلزلههای شدید،از خود نشان میدهند. اکثر آیین نامههای طراحی بر اساس رفتار الاستیک سازهها میباشند و رفتار غیر الاستیک سازه-ها را به روش غیر مستقیمی از قبیل در نظر گرفتن ضرایبی مانند ضریب رفتار سازهها، ضریب اهمیت و ضریب زلزله، اعمال میکنند. در خلال زلزلههای متوسط تا قوی، رفتار غیر الاستیک سازهها باعث تسلیم شدید و کمانش اجزایسازهای میشوند که منجر به فرو ریزش کلی سازه گردیده و یا هزینههای تعمیر زیادی را میطلبد. اخیراً روش طراحی جدیدی گسترش یافته که به عنوان طراحی بر اساس عملکرد نامیده میشود. این روش رفتار غیر خطی اجزای سازهای را با تعریف تغییر مکان هدف سازه و حالات حدی عملکردی، در طراحی اعمال میکند در مقاله حاضر، عملکرد لرزهای سازههای فولادی کوتاه، متوسط و بلند، طراحی شده طبق آیین نامه IBC مورد ارزیابی قرار میگیرد. هر چند کلیه سازهها بر اساس آییننامهIBC و با اهمیت ساختمانهای مسکونی طراحی شده بودند ولی تحت بعضی از الگوهای بار جانبی و تحت تمام شتاب نگاشتها، اکثر ستونهای طبقه اول در محل بادبندها با مشکل مواجه و سطح عملکردLSمطابق دستورالعملFEMAرا برآورده نمی کردند.