سال انتشار: ۱۳۹۰

محل انتشار: پانزدهمین همایش انجمن زمین شناسی ایران

تعداد صفحات: ۷

نویسنده(ها):

مجید الطافی دادگر – دانشجوی کارشناسی ارشد هیدروژئولوژی دانشگاه فردوسی مشهد، دانشکده علو
حسین محمدزاده – استادیار دانشگاه فردوسی مشهد، دانشکده علوم، گروه زمین شناسی
روح الامین بهرامی – عضو مجتمع عالی آموزشی و پژوشی صنعت آب و برق خراسان (وزارت نیرو)

چکیده:

به منظور مدیریت منابع آبهای زیرزمینی و ارائه راهکارهای مدیریتی مناسب، کسب دانش در رابطه با پارامترهای هیدرولیکی آبخوان (T,K,S) امری حیاتی است. رایج ترین و مفید ترین روش در تعیین پارامترهای هیدرولیکی آبخوان، انجام آزمایش پمپاژ بر روی چاه های آب است. ارزیابی پارامترهای فوق با روش آزمایش پمپاژ نه تنها نیازمند شرایط لازم است بلکه دارای محدودیت هایی نظیر صرف وقت و هزینه های نسبتا بالااست. تلفیق نتایج حاصل از داده های ژئوفیزیکی با نتایج حاصل از تفسیر داده های هیدروژئولوژی اندازه گیری شده، اندکی از هزینه ها را کاهش می دهد. دراین روش از طریق برقراری همبستگی بین داده های حاصل ازمقاومت عرضی اصلاح شده لایه آبدار و نتایج آزمایشات پمپاژ می توان رابطه بین آنها را درسطح دشت برقرار ودرنتیجه پارامترهای هیدرولیکی آبخوان را برآورد نمود. در این تحقیق تعداد ۲۶ سونداژ الکتریکی قائم که دردشت پراکنش مناسبی داشتند انتخاب شده است. با استفاده از اطلاعات سونداژهایی که در مجاورت چاه های آزمایش پمپاژ قرار داشتند ابتدا مقاومت عرضی در هر سونداژ محاسبه و با استفاده از مقاومت آب اندازه گیری شده در چاه های اطراف سونداژها، مقاومت عرضی اصلاح گردیده است. با استفاده از نتایج بدست آمده انطباق قابل قبولی بین قابلیت انتقال حاصل از آزمایش پمپاژ با مقاومت عرضی اصلاح شده در محل چاه های آزمایش پمپاژ ایجاد شده است T =0 /503× (R’T )- 143/6 و مقدار قابلیت انتقال در سایر نقاط تعیین و نقشه هم قابلیت انتقال دشت تهیه گردید.