سال انتشار: ۱۳۸۸

محل انتشار: نخستین کنفرانس انرژی های تجدید پذیر و تولید پراکنده ایران

تعداد صفحات: ۸

نویسنده(ها):

احسان مشمول – عضو هیئت علمی گروه مهندسی برق دانشگاه آزاد اسلامی واحد نراق استان مر
وحید امیر – عضو هیئت علمی گروه مهندسی برق دانشگاه آزاد اسلامی واحد نراق
سیدمحمد فیروزابادی – گروه پژوهشی فشار قوی پژوهشکده انتقال و توزیع نیرو پژوهشگاه نیرو

چکیده:

انرژی الکتریکی و انرژی گرمایی دو صورترایج انرژی هستند که هنوز هم بطور عمده از سوختهای فسیلی و وآنهم بصورت جداگانه و در نقاط مختلف و دور از هم بدست می ایند این در حالی است که راندمان تولید برق در نیروگاههای مدرن و جدید ایران در بهترین حالت سیکل ترکیبی حدود ۵۰% ودر نیروگاههای بخاری و گازی به ترتیب حدود ۴۰% و ۳۰% و در اغلب موارد تا حد زیادی کمتر از این مقادیر است ضمن اینکه انرژی گرمایی عظیم جذب شده در کندانسور نیروگاههای بخاری یا انرژی موجوددر گازهای نهایی خروجی دودکش نیروگاههای گازی بدون استفاده مفید به محیط داده می شود علاوه بر آن برق تولیدی نیز پس از عبور از سیستم انتقال و توزیع و به قیمت اتلاف بخشی دیگر از آن به دست مصرف کننده نهایی می رسد در بخش گرمایش نیز راندمان سیستمهای گرمایشی متداول در ایران بدلیل استفاده از تکنیکهای ابتدایی با مقدار بهینه فاصله دارد. دراین مقاله با ارزیابی پتانسیلهای صرفه جویی این واحدها و همچنین در نظر گرفتن مزایای تکنیکی و مهندسی این واحدها بعنوان سیستمهای تولید پراکنده (Dispersed Generation به ارزیابی فنی و اقتصادی و همچنین ارائه راهکاری تحلیلی برای بکارگیری این واحدها درایران پرداخته می شود.