سال انتشار: ۱۳۸۸

محل انتشار: همایش ملی علوم آب، خاک، گیاه و مکانیزاسیون کشاورزی

تعداد صفحات: ۶

نویسنده(ها):

رضا شهولی – کارشناس ارشد رشته زراعت، کارشناس شرکت کشت و صنعت کارون
علیرضا شکوه فر – عضو هیئت علمی دانشگاه آزاد اسلامی واحد اهواز
غلامرضا قدرتی – محقق مرکز تحقیقات کشاورزی صفی آباد

چکیده:

جهت تعیین مناسب ترین سویه همزیست با گیاه سویا آزمایشی در تابستان سال ۱۳۸۵ در مرکز تحقیقات صفی آباد به صورت آزمایش فاکتوریل در قالب طرح بلوک کامل تصادفی در چهار تکرار انجام گردید. در این آزمایش از دو عامل شامل سویه باکتری و میزان مصرف مایه تلقیح استفاده گردید. سویه های باکتری عبارت بودند از RS117 -3 RS146 -2 Histick-1 و ۴- باکتری ساخت موسسه تحقیقات خاک و آب. میزان مصرف باکتری در دو سطح ۱-۱۲۵ گرم مایه تلقیح در ۵۰ کیلو گرم بذ ر(عرف منطقه). ۲-۲۵۰ گرم مایه تلقیح در ۵۰ کیلوگرم بذر. باکتری ها قبل از کاشت با بذور سویا تلقیح گردیدند. تیمار های کنترل شامل ۱- تیمار کود نیتروژنه که در طول فصل رشد به میزان ۲۰۰ کیلو گرم در هکتار توزیع گردید. ۲- تیمار صفر که هیچ گونه توزیع کود و تلقیح باکتری صورت نگرفت. نتایج به دست آمده نشان داد وزن گره ها در تیمارهای a4b2,a4b1 (سویه باکتری RS117) با ۱۸۴ و ۱۹۳ میلی گرم در بوته از بقیه بیشتر بودند. همچنین عملکرد روغن و پروتئین دانه سویا در تیمارهای a4b2,a4b1 (سویه باکتری RS117) از بقیه بیشتر و اختلاف معنی داری نشان دادند. این نتایج نشان می دهند که سویه باکتری RS117 توانسته است همزیستی مناسبی را با گیاه میزبان از خود نشان دهد. بواسطه این رابطه مناسب، تیمار a4b2 با داشتن ۳۴۵۰ کیلو گرم دانه در هکتار بالاترین عملکرد را نیز به خود اختصاص داد. مضافاَ میزان متفاوت مصرف مایه تلقیح، اختلاف معنی داری را بین تیمارها نشان نداد. نتیجه اینکه به نظر می رسد سویه باکتری RS117 بتواند جهت تلقیح با بذور سویا در منطقه شمال خوزستان استفاده گردد و می توان از آن عملکردهای مطلوب را انتظار داشت.