سال انتشار: ۱۳۹۰

محل انتشار: سمینار ملی کاربرد GIS در برنامه ریزی اقتصادی، اجتماعی و شهری

تعداد صفحات: ۱۲

نویسنده(ها):

محسن احدنژاد – استادیار گروه جغرافیای دانشگاه زنجان
شهناز جلیل پور – کارشناس ارشد جغرافیا و برنامه ریزی شهری

چکیده:

موضوع ایمنی شهرها در برابر مخاطرات طبیعی یکی از اهداف اصلی برنامه ریزی شهری بوده و در این راستا اولین گام شناسایی میزان آسیب پذیری اجزا و عناصر شهری با استفاده از مدلها و روشهای موجود در این زمینه می باشد. در این پژوهش بافت قدیم شهر خوی(ناحیه ۱) از نظر عوامل بیرونی تاثیرگذار در آسیب پذیری ساختمانهای شهری در برابر زلزله با استفاده از شاخصهایی چون دسترسی به شبکه معابر، سازگاری و ناسازگاری کاربریها، دسترسی به فضاهای باز، تراکم جمعیت و دسترسی به مراکز درمانی(بیمارستانها) در محیط GIS و به کمک روش AHP مورد بررسی قرار گرفته و بعد از تحلیل های انجام شده مشخص گردید که ناحیه فوق با در نظر گرفتن این عوامل دارای آسیب پذیری بالایی در برابر زلزله بوده به طوریکه ۶۲ درصد از ساختمانهای واقع شده در این ناحیه از آسیب پذیری خیلی بالا و بالا برخوردار می باشند.