سال انتشار: ۱۳۹۱

محل انتشار: اولین همایش ملی حسابداری و مدیریت

تعداد صفحات: ۱۹

نویسنده(ها):

جواد فرامرز – عضو هیئت علمی موسسه آموزش عالی نیما محمود آباد

چکیده:

رشد و توسعه روز افزون سازمانها از یک سو و تغییرات سریع و عمیق در شرایط محیطی از سوی دیگر سازمانها را وادار به پذیرش مفهوم رقابت و رقابتی شدن نموده به گونه ای که شرط بقا سازمانها ارتقای عملکرد آنها می باشد. بدیهی است در چنین شرایطی سازمانهایی که رویکرد استراتژیک داشته باشند می توانند به حیات خویش ادامه دهند. اما آنچه مسلم است وجود استراتژی به تنهایی کافی نیست، بلکه اجرا و کنترل استراتژیهاست، که سازمان را به پیش می برد. استقرار نظام ارزیابی عملکرد از اتلاف وقت و منابع سازمانی جلوگیری می کند. همچنین عوامل مؤثر و وابستگی های متعدد، انتخاب، معیارهای درست، برای تدوین استراتژی و سنجش عملکرد شرکتها را پیچیده می کند. بنابراین به چارچوبی نیاز است که تحت آن معیارهای چندگانه تجمیع و با یکدیگر مرتبط گردند. آن چنان که مجموعه ای از معیارها در تقابل با یکدیگر قرار نگیرند به علاوه به یک توازن درست بین معیارهای مالی و غیر مالی نیاز است. ارزیابی عملکرد ضمن اینکه مدیریت را در دستیابی به بکارگیری منابع اطلاعاتی و نتایج حاصل از عملیات کمک می کند، او را در بازبینی قسمتها و اجزای استراتژی و قابلیتهای شناخته نشده یاری می ن ماید. ارزیابی عملکرد مدیر را قادر می سازد که نتیجه شرایط اقتصادی، اهداف کمی، شرایط فصلی، فعالیت رقبا و عوامل مؤثر در تصمیم گیری و قضاوت و … را بشناسند و بعد با جمع آوری پیشنهادات و اتخاذ تصمیم در خصوص رفع نواقص عمل نماید و او را یاری نماید که آیا منابع را تخصیص دهد یا خیر؟ به طور کلی اهدافی که از طریق سیستم ارزیابی عملکرد مد نظر است عبارت است از: روش ساختن دیدگاهها و استراتژیها به گونه ای که بتوان آنها را با اهداف اجرائی هماهنگ نمود. ارزیابی عملکرد یک سیستم بازخوری است و سیستمی جامع برای ترکیب ارزیابی های سنتی و غیر سنتی از عملکرد.