سال انتشار: ۱۳۹۰

محل انتشار: ششمین کنگره ملی مهندسی عمران

تعداد صفحات: ۸

نویسنده(ها):

رسول ثابت عهد – مدرس گروه عمران دانشگاه آزاد اسلامی واحد صوفیان
سعید جواهرزاده – دانشجوی دکتری مهندسی زلزله
بهمن فرهمندآذر – استادیار دانشگاه تبریز
کمال امامی – عضو هیئت علمی گروه عمران دانشگاه آزاد اسلامی واحد شبستر

چکیده:

درروشهای مرسوم طراحی لرزه ای ساختمان با استفاده از ترکیبی از سختی، شکل پذیری و همچنین استهلاک انرژی در برابر زلزله از خود مقاومت نشان میدهد مقدار میرایی دراین قبیل ساختمان ها بسیار کم می باشد از این رو انرژی مستهلک شده در محدوده رفتار الاستیک سازه ناچیز می باشد درهنگام زلزله های قوی این ساختمان ها بعد از محدوده رفتار الاستیک تغییر مکانهای زیادی می یابند. این تغییر مکان های غیرالاستیک موجب بوجود آمدن مفاصل پلاستیک به صورت موضعی در نقاطی از سازه می گردند که خود باعث افزایش شکل پذیری و همچنین افزایش استهلاک انرژی می گردد در دو دهه اخیر استفاده از میراگرهای ویسکوالاستیک بعنوان یکی از روشهای مقاوم سازی سازه های موجود مطرح شده است.