سال انتشار: ۱۳۹۱

محل انتشار: چهارمین کنفرانس مهندسی معدن ایران

تعداد صفحات: ۱۰

نویسنده(ها):

احمد حسن زاده محله – دانشجوی کارشناسی ارشد فرآوری مواد معدنی، دانشگاه شهید باهنر کرمان،
حسن حاجی امین شیرازی – عضو هیئت علمی بخش مهندسی معدن; گروه فرآوری مواد؛ دانشگاه شهید باهنر ک
علی فاضلی – رئیس واحد تغلیظ مجتمع مس سرچشمه

چکیده:

بر اساس طرح اولیه کارخانه تغلیظ مجتمع مس سرچشمه، سلول های رافر برای تولید کنسانتره ای با عیار ۷٫۲۵ وبازیابی ۱۲ درصد مس از خوراکی با عیار ۹٫۹۷ درصد بنا شده اند. ولی به دلیل افزایش تناژ ورودی به این سلول ها از ۲۲۵t/hبه مقدار متوسط ۲۸۰t/hمنجر شده کهd70به میزان % ۲۶ درصد برسد، در صورتیکه مقدار آن در طرح اولیه ۷۵ درصد برآورد شده است. در نتیجه با کاهش زمان ماند ذرات در سلولهای رافر و درشت تر شدن خوراک ورودی، شاهد افت بازیابی کلی به مقدار ۸۹ هستیم. نظر به اینکه ۱۵ درصد از باطله نهایی کارخانه در مرحله رافر ازمدار خارج می شود، کاهش بازیابی این مرحله اهمیت بسزایی دارد. لذا برای بررسی شرایط عملیاتی سلولهایپرعیارکنی اولیه اقدام به نمونه برداری از خوراک، کنسانتره و باطله سلولهای رافر طی سه مرحله شد. با انجام آنالیزسرندی ذرات، هر بخش ابعادی عیار سنجی شده و مورد مطالعه مینرالوژی قرار گرفتند. پس از موازنه داده ها با استفاده از نرم افزار ۶٫Movazenمشاهده شد که ۶۰ درصد از مس به صورت ذرات درشتμ+۱۰۰به باطله انتقال می یابد. درصد مس در باطله ۵٫۹۵۷ بود که به مقدار % ۵٫۵۰۷ بیشتر از طرح اولیه کارخانه می باشد. این امر بیانگر انتقال ۹۱۱۴ تن مس به باطله در هر سال است.