سال انتشار: ۱۳۹۰

محل انتشار: یازدهمین سمینار سراسری آبیاری و کاهش تبخیر

تعداد صفحات: ۸

نویسنده(ها):

سودابه گلستانی – دانشجوی دکتری ابیاری و زهکشی دانشگاه شهرکرد
محمد شایان نژاد – استادیار گروه مهندسی آب دانشگاه صنعتی اصفهان

چکیده:

ارزیابی سیستم های آبیاری جویچه ای در ازای مقادیر مختلف دبی ، می تواند در تخمین دقیق ضرایب معادلات نفوذ و پیشروی و درنتیجه رسیدن به حداکثر راندمان ، موثر واقع شود. جمع آوری اطلاعات در ازای دبی های ورودی مختلف در یک جویچه ف مشکل و وقت گیر بوده و مناسب است که بتوان از مدل های ریاضی برای تخمین ضرایب معادلات نفوذ و پیشروی استفاده کرد. نتایج برخی از تحقیقات نشان میدهد که بتوان از مدل های ریاضی برای تخمین ضرایب معادلات نفوذ و پیشروی استفاده کرد. نتایج برخی از تحقیقات نشان میدهد که توان معادله کوستیاکف و معادله پیشروی نمایی الیوت و والکر (۱۹۸۲) در ازای تغییرات دبی در آبیای جویچه ای ف به صورت معنی دار تغییر نمیکند و میتوان آن را ثابت فرض و جهت ارزیابی سیستم در دبی های مختلف استفاده کرد. در این مطالعه ، دقت فرضیه مذکور در تخمین زمان پیشروی در آبیاری جویچه ای در ازای دبی های ورودی مختلف ، مورد برررسی قرار گرفته است. زمان پیشروی تخمین زده شده با مدل بیلان حجمی و با استفاده از این فرضیه ، با مقادیر مشاهداتی و مقادیر تخمین زده شده با مدل بیلان حجمی اصلاح شده ، مقایسه گردید. مقادیر RMSE بدست آمده نشان می دهد در ازای دبی های نزدیک به حد فرسایشی ، دقت این فضیه در تخمین زمان پیشروی به شدت کاهش پیدا می کند.