سال انتشار: ۱۳۹۰

محل انتشار: اولین همایش ملی مباحث نوین در کشاورزی

تعداد صفحات: ۷

نویسنده(ها):

سعیده حاجی زاده – دانشجوی کارشناسی ارشد دانشگاه شهید باهنر کرمان و عضو باشگاه پژوهشگرا
بابک ناخدا – استادیار پژوهشکده بیوتکنولوژی کشاورزی کرج
قاسم محمدی نژاد – استادیار دانشگاه شهید باهنر کرمان
سیدمحمدتقی طباطبایی – عضو هیئت علمی مرکز تحقیقات کشاورزی و منابع طبیعی استان یزد

چکیده:

به منظور ارزیابی شاخص های تحمل به شوری در ۲۰ ژنوتیپ گندم نان ، آزمایشی در سال زراعی ۱۳۸۸ به صورت طرح بلوکهای کامل تصادفی در ۳ تکرار در دو مکان اجرا شد . مکان اول مزرعه مرکز تحقیقات ملی شوری یزد واقع در شهر یزد ( EC آب و خاک به ترتیب ۳/۵ و ۴/۵) و مکان دوم مزرعه تحقیقاتی میلشبار واقع در شهرستان اردکان بود ( EC آب و خاک به ترتیب ۱۰/۲ds/m و ۱۱/۹ds/m) تیمارهای آزمایشی شامل ۱۲ ژنوتیپ روشن، سرخ تخم، کارچیا، ماهوتی، گاسپارد، مغان- ۳ ، ارگ، آرتا، شعله، سیستان، شتردندان، بولانی و ۸ لاین امیدبخش KRL-4 و Mv-17 و N-83-3 و ۱۰۷-PR-87 و S-78-11 و ۱۳۹-PR-87 و SNH-9 و PR-87-140 بود. نتایج تجزیه واریانس عملکرد دانه و اجزای عملکرد در دو محیط شاهد و شوری، وجود تنوع ژنتیکی در عملکرد را دو محیط دارا بودند. برای ارزیابی تحمل به شوری ژنوتیپ ها از شاخصهای حساسیت به تنش (SSI)، میانگین هارمونیک (HM)، شاخص تحمل (Tol)، شاخص تحمل به تنش (STI)، میانگین هندسی بهره وری (GMP)، شاخص بهره وری متوسط ( MP) استفاده شد.شاخصهای STI و MP و GMP و HM مناسبترین شاخصها جهت تعیین میزان تحمل به شوری شناخته شدند . شاخصهای مذکور بیشترین همبستگی را با عملکرد دانه در شرایط شاهد و شوری داشتند.