سال انتشار: ۱۳۸۹

محل انتشار: چهارمین همایش مشترک انجمن مهندسین متالورژی و جامعه علمی ریخته گری ایران

تعداد صفحات: ۱۱

نویسنده(ها):

مریم گلعذار – دانشجوی کارشناسی، دانشکده مهندسی مواد، دانشگاه صنعتی اصفهان
فرشته ملک پور – دانشجوی کارشناسی، دانشکده مهندسی مواد، دانشگاه صنعتی اصفهان
زهرا دادخواه – دانشجوی کارشناسی، دانشکده مهندسی مواد، دانشگاه صنعتی اصفهان
سارا ترکان – دانشجوی کارشناسی، دانشکده مهندسی مواد، دانشگاه صنعتی اصفهان

چکیده:

ساختار میکروسکوپی، خواص مکانیکی و در منیجه کاربرد کوینچ، کوینچ و تمپر شده بستگی به پارامترهای مختلف از آن جمله محیط کوینچ کننده دارد. بهترین محیط کوینچ کننده برای یک قطعه صنعتی، محیطی است که در دماهای بیشتر از دمای شروع تشکیل مارتنزیت فولاد را آهسته سرد کند، به نحوی که اثرات تنش های استحاله ای به حداقل رسد. به بیان دیگر، نرخ سردکنندگی در بازده ی دمای آستنیته کردن تا دمای اتاق به نحوی باشد که در ضمن تشکیل مارتنزیت، تن شهای حرارتی و به ویژه تنش های استحاله ای باعث تاب برداشتن و یا ترک خوردن قطعه نشود. هدف از این مقاله ارزیابی و مقایسه محیط های کوینچ کننده روغن، آب و پلیمری بر روی آهنگ سرد شدن، ساختار میکروسکوپی و خواص مکانیکی فولاد کربن متوسط است. برای این منظور، از میکروسکوپ های نوری و الکترونی وبشی برای مطالعه ساختارهای میکروسکوپی سطوح و مقاطع نمونه های کوینچ و کوینچ-تمپرشده استفاده شد. همچنین سختی و چگونگی توزیع آن د رمقاطع نمونه های کوینچ شده در محیط های یاد شده اندازه گیری و مقایسه گردید. نتایج به دست آمده نشان داد که محیط پلیمری مورد آزمایش می تواند جایگزین مناسبی برای کوینچ قطعاتی باشد که در صورت سرد شدن در روغن سختی مطلوب را نداشته و در صورت سرد شدن در آب تاب برداشته و یا دچار ترک خوردگی شوند.