سال انتشار: ۱۳۹۱

محل انتشار: ششمین همایش ملی مهندسی محیط زیست

تعداد صفحات: ۳۳

نویسنده(ها):

محمدعلی احمدی – دانشجوی کارشناسی ارشد دانشگاه صنعتی شریف
علیرضا دهقانی تفتی – دانشجوی کارشناسی ارشد دانشگاه صنعتی شریف

چکیده:

محدودیت منابع آب همچون بسیاری از منابع دیگر که ناشی از رشد چشمگیر و بی سابقه جمعیت جهانی و تاثیرات سوء ناشی از مداخله انسان بر این منابع ارزشمند می باشد؛ موجب پیدایش فناوری شیرین سازی آب دریا به وسیله روش های مختلفی همچون روش های حرارتی، روش های غشایی و روش های خورشیدی به عنوان روش های جایگزین تولید آب شدند و در چند دهه گذشته و با رشد تکنولوژی از سوی کشورها به طور گسترده مورد استفاده قرار گرفتند. در این مقاله به بررسی اثرات زیست محیطی شیرین سازی آب دریای خزر که با روش اسمز معکوس و در حجم سالانه ۵۰۰ میلیون متر مکعب طی مراحل ۴ گانه ی ۱)تجزیه و تحلیل منبع آثار، ۲)تجزیه و تحلیل اکو سیستم متاثر از آثار، ۳)پیدا کردن رابطه ای بین منبع و هدف آثار، ۴)توصیه هایی برای کاهش اثرات و پایداری روش ها و اقدامات جهت حفظ محیط زیست پرداخته شده است. و در انتها با توجه به حجم پساب ۱۰۰۰ میلیون متر مکعب در سال با غلظت نمک ۲۰ گرم لیتر و چگالی ۱۰۲۰ گرم بر لیتر توصیه هایی برای کاهش عواقب زیست محیطی آن، از جمله طراحی حوض های ته نشینی، انتقال به دریا از طریق مجراهای مختلف و پیش تصفیه پساب خروجی داده شده است.