سال انتشار: ۱۳۸۹

محل انتشار: پنجمین همایش ملی ایده های نو در کشاورزی

تعداد صفحات: ۶

نویسنده(ها):

شراره کاظمی – دانشجوی کارشناسی ارشد خاکشناسی دانشگاه آزاد اسلامی واحد
روزبه مردان – عضو باشگاه پژوهشگران جوان دانشگاه آزاد اسلامی واحد

چکیده:

به منظور بررسی اثر روشهای مختلف مصرف کودهای میکرو در رقم آفتابگردان Master بر میزان عملکرد و آنالیز رشد، آزمایشی در سال ۱۳۸۸ در منطقه میانه به صورت فاکتوریل و بر پایهی طرح بلوکهای کامل تصادفی با سه تکرار انجام شد. فاکتورهای موردبررسی شامل عناصر غذایی میکرو (سولفات روی، آهن، اسید بوریک، سولفات منگنر، مخلوط کودها، کود کامل و عدم کاربرد کودهای میکر و ) و روشهای مختلف مصرف شامل(مصرف خاکی، محلولپاشی و آغشته نمودن بذور) بودند. نتایج به دست آمده نشان داد که اثر کودهای مختلف میکرو و روش های مختلف مصرف در ارتباط با عملکرد در سطح ۱% معنی دار بود. محلولپاشی سولفات روی بیشترین عملکرد ۵/ ۲۰۰ گرم در گیاه که افزایشی معادل ۵۹ درصد نسبت به محلولپاشی کود کامل را سبب گردید. هم چنین افزایشی معادل ۱۰۹٫۹۶ نسبت به شاهد شد، همین طور مصرف اسیدبوریک به صورت آغشته نمودن منجر به عدم تولید طبق گردید. نتایج به دست آمده هم چنین نشان داد که اثر کودهای مختلف میکرو و روش های مختلف مصرف در ارتباط با غلظت عناصر ریز مغذی در بذر و برگ در سطح ۱% معنی دار بود. محلولپاشی مخلوطی از کودها، میزان بر را در برگ و بذر به ترتیب ۵/ ۶۳و ۹۱ / ۱۳ میلیگرم گردیده که به ترتیب افزایشی معادل ۲۳ / ۳ و ۹۶ / ۷۴ درصدی نسبت به شاهد را سبب گردید، محلولپاشی آهن میزان غلظت این عنصر را در برگ و بذر نسبت به شاهد افزایشی معادل ۷/ ۱۵۷ درصد و ۵/ ۵ درصدی داشته است محلولپاشی کود کامل در برگ و مخلوطی از کودها در بذر به ترتیب سبب افزایش ۵۴ / ۱۵۴ و ۲۵ / ۲۴ درصدی غلظت منگنز در برگ و بذر ذرت را سبب گردید. محلولپاشی عنصر غذایی سولفات روی هم در بذر و هم در برگ مؤثر واقع گردید به طوری که این روش مصرف سبب افزایش ۹۵ / ۲۰۱ و ۵۹ / ۱۴۹ درصدی نسبت به سطح شاهد را به ترتیب در برگ و بذر این گیاه را سبب گردید که میتوان نتیجه گرفت که مصرف بهینه و تأثیر به موقع و دسترسی آسان به این عناصر سبب افزایش غلظت آنها گردیده و کمبود بدن انسان را کاهش میدهد.