سال انتشار: ۱۳۹۱

محل انتشار: نهمین کنگره بین المللی مهندسی عمران

تعداد صفحات: ۷

نویسنده(ها):

محمدحسن میرابی مقدم – استادیار دانشگاه سیستان و بلوچستان

چکیده:

مدلهای پیش بینی تصادفات معادلات ریاضی هستند که تعداد تصادفات مورد انتظار دریک نوع تسهیلات معین نظیر راه ها و تقاطع ها را به صورت تابعی از ویژگیهای آن تسهیلات بیان می کند برای تخمین ضرایب این مدلها اغلب یک تابع احتمال توام مشاهدات موسوم به تابع درستنمایی براساس نوع توزیع متغیر پاسخ پواسون دوجمله ای منفی انتخاب و به کمک روشهای عددی و مبتنی برتکرار بیشینه می گردد روشهای عددی خود بدودسته روشهای مبتنی بربردار گرادیان و روشهای غیرآن تقسیم می شوند که دراین مقاله روشهای نوع اول بدلیل کاربرد وسیع آنها درمدل های پیش بینی تصادفات بررسی و با مقایسه مزایا و معایب آنها روش مناسب برای بهینه سازی تابع درستنمایی پیشنهاد شده است.