سال انتشار: ۱۳۹۰

محل انتشار: همایش ژئوماتیک ۹۰

تعداد صفحات: ۱۰

نویسنده(ها):

الهه اکبری – کارشناس ارشد سنجش از دور وGISدانشگاه تبریز
میلاد نیرومندجدیدی – دانشجوی کارشناسی ارشد مهندسی سنجش از دور، دانشکده مهندسی ژئوماتیک، د
محمودرضا صاحبی – استادیار، گروه مهندسی سنجش از دور، دانشکده مهندسی ژئوماتیک، دانشگاه
هانا قادری زاده – کارشناس ارشد ژئومورفولوژی، گروه جغرافیای طبیعی، دانشگاه تبریز

چکیده:

سطح زمین همواره در تغییر بوده و عوامل انسانی و طبیعی می تواند منجر به خسارات و تغییرات قابل توجهی در سطح زمین شود. تهیه نقشه و ارزیابی کمی تغییرات کاربری، نقش مهمی را در مدیریت زمین ایفا می نماید. در این راستا، رو شهایمختلف طبقه بندی به منظور برآورد سطح کاربری ها و استخراج تغییرات آن مورد استفاده قرار م یگیرند. در تحقیق حاضر با استفاده از دو روش بیشترین شباهت و ماشین بردار پشتیبان، کاربر ی اراضی حوضه آبخیز طالقان با استفاده از تصاویرTM1987 وETM+2000 ) استخراج و تغییرات کاربر یها در طول این دوره ۱۳ سال، بر مبنای اطلاعات حاصل از روش طبقه بندی با دقت بهتر، مورد ارزیابی قرار گرفته است. بدین منظور، داد ههای تمرینی با استفاده از مختصاتGPS نقشه های توپوگرافی و تفسیر بصری جمع آوری شد. عملیات پی شپردازش (تصحیحات هندسی واتمسفری) بر روی تصاویر اعمال گردید. به منظور ارزیابی دقت دو روش مذکور از پارامترهای کاپا و دقت کلی استفاده گردید. بدین ترتیب هر دو روش بیشترین شباهت و ماشین بردار پشتیبان از دقت قابل قبولی برخوردار بوده و روش ماشین بردار پشتیبان در تصاویرETM+ نتایج بهتری را نسبت به طبقه بندی کننده بیشترین شباهت تولید نموده است. همچنین با بررسی تغییرات کاربری منطقه حاصل از روش ماشین بردار پشتیبان، بخش قابل توجهی از مراتع به بایر و دیم تبدیل شده است. دلیل عمده این تغییرات، چرای بیش از حد منطقه می باشد. نتایج این تحقیق، عملکرد مناسب روش ماشین بردار پشتیبان را تایید کرده و تجزیه تحلی ل های ارائه شده در مورد تغییرات کاربری منطقه می تواند مدیریت در راستای توسعه پایدار منطقه را تسهیل نماید.