سال انتشار: ۱۳۹۱

محل انتشار: اولین همایش ملی بیابان

تعداد صفحات: ۱۰

نویسنده(ها):

محمد نکوآمال کرمانی – اداره کل هواشناسی استان هرمز گان ، مرکز تحقیقات هواشناسی کاربردی
آرزو پوراصغریان – اداره کل هواشناسی استان هرمز گان ، مرکز تحقیقات هواشناسی کاربردی
منا نحوی – اداره کل هواشناسی استان هرمز گان ، مرکز تحقیقات هواشناسی کاربردی
علی دهقانی – اداره کل هواشناسی استان هرمز گان ، مرکز تحقیقات هواشناسی کاربردی

چکیده:

تعیین سطح آب زیر زمینی یکی از مهمترین پارامترها ، جهت تحلیل و تصمیم گیری های مدیریتی می باشد . با استفاده از سطح آب پیزومترها و روشهای مختلف درون یابی می توان برای هر نقطه مورد نظر سطح آب را تخمین زد . در این مطالعه از چهار روش درون یابی IDW ، اسپیلاین ، کریجینگ معمولی در زیر مدل های کروی و نمائی برای تعیین سطح آب زیرزمینی دشت سرخون استان هرمزگان استفاده شده است . هدف از انجام تحقیق ارزیابی دقت چهار مدل مذکور می باشد . نتایج به دست آمده از این تحقیق نشان می دهد روش کریجینگ معمولی کروی با ریشه متوسط مربع خطاها ( ۲/۱۳= RMSE) و میانگین خطای مطلق ( ۵/۸= MAE) ، بهترین روش جهت درون یابی سطح آب دشت سرخون تعیین گردید . همچنین نسبت (فرمول در متن اصلی مقاله) و ضریب تبیین ۷۹۲/۰= R2 کاربرد صحیح و دقت بالای این روش در این دشت سرخون را نشان می دهد . در این روش به جز در پیزومترهای شماره یک ، دو و سه در بقیه پیزومتر ها سطح آب را بالاتر از سطح مشاهداتی تخمین می زند . در نهایت تفاوت بین سطوح آب تخمین زده شده در چهار مدل این تحقیق معنی دار نمی باشد . در کل بر اساس سه عامل اصلی پراکنش نقاط نسبت به مرکز ثقل دشت ، تعداد آنها و اختلاف ارتفاع مطلق دشت که در دقت روشهای میانیابی ارتفاع سطح ایستابی موثرند ، نمی توان این روش را به دشتهای دیگر استان تعمیم داد و باید برای هر دشت مطالعه جداگانه صورت پذیرد.