سال انتشار: ۱۳۹۰

محل انتشار: ششمین کنگره ملی مهندسی عمران

تعداد صفحات: ۷

نویسنده(ها):

حمید رحمانی – استادیار دانشکده فنی مهندسی دانشگاه یاسوج ایران
سعید رحمانی – دانشجوی کارشناسی ارشد دانشگاه علم و صنعت ایران

چکیده:

برای دستیابی به بتنی با نفوذپذیری کم و دوام بالا لازم است دانسیته خشک مخلوط حداکثر گردد اساس این نظریه دستیابی به بتنی با حداکثر تراکم با استفادها ز حداقل میزان مواد چسباننده می باشد دراین راستا در تحقیق حاضر با استفاده از روابط ریاضی نحوه قرارگیری دانه ها که به صورت دایروی فرض شده اند بگونه ای در نظر گرفته می شود که کلیه دانه ها به هم مماس شده و فضای خالی بین مصالح سنگی با دایره ها با قطر متفاوت به حداقل برسد سپس تابع هدف برای نمونه تحت بررسی که همان میزان درجه تراکم می باشد مورد ارزیابی قرارگرفته است تعداد دایره ها ی در نظر گرفته شده پس از بررسی میزان تغییرات تابع هدف در حدود ۳۰۰۰ عدد در نظر گرفته شده است در نهایت درجه تراکم دانه بندی های متفاوت گسسته و پیوسته ارزیابی و مورد مقایسه قرارگرفته است.