سال انتشار: ۱۳۸۹

محل انتشار: چهارمین همایش مشترک انجمن مهندسین متالورژی و جامعه علمی ریخته گری ایران

تعداد صفحات: ۱۰

نویسنده(ها):

حامد رحیمی – دانشجوی کارشناس ارشد شناسایی و انتخاب مواد، دانشکده مهندسی مواد، دان
اکبر حجتی نجف آبادی – دانشجوی کارشناس ارشد شناسایی و انتخاب مواد، دانشکده مهندسی مواد، دان
رضا مظفری نیا – دانشیار دانشکده مهندسی مواد، دانشگاه صنعتی مالک اشتر اصفهان
رضا شجاع رضوی – استادیار دانشکده مهندسی مواد، دانشگاه صنعتی مالک اشتر اصفهان

چکیده:

در این تحقیق به بررسی اثر زمان پیر سازی سل GPTMS-TEOS بر ضخامت و چسبندگی پوشش های هییبریدی آلی-معدنی GPTMS-TEOS لایه نشانی شده به روش سل-ژل بر زیر لایه الومینوم ۵۰۸۳ و تاثیر این پوشش ها بر رفتار خوردگی این الیاژ پرداخته شده است. بدین منظور نمونه ها در زمان های مختلف پیرسازی به روش غوطه وری برای چندین بار لایه نشانی شدند. ضخامت پوشش ها اندازه گیری و نمونه ها تحت آزمون های چسبندگی و پلاریزاسیون قرار گرفتند. نتایج نشان داد با افزایش زمان پیرسازی و تعداد مراحل لایه نشانی، ضخامت پوشش افزایش یافته ولی چسبندگی کاهش می یابد. از طرفی نمونه هایی که پس از دو روز پیر سازی پوشش داده شدند، چسبندگی خوبی با زیر لایه داشته و یک سد مقاوم و مخافظ در برابر خوردگی بر روی زیر لایه ایجاد می کنند.