سال انتشار: ۱۳۹۱

محل انتشار: اولین همایش ملی بیابان

تعداد صفحات: ۱۲

نویسنده(ها):

محسن احمدی – کارشناس ارشد جغرافیای طبیعی گرایش اقلیم شناسی در برنامه ریزی محیطی
مدیحه جوشن – دانشگاه یزد-دانشکده منابع طبیعی وکویرشناسی دانشجوی کارشناسی ارشد مه
سارا نخعی نزاد فرد – دانشگاه تهران-دانشکده منابع طبیعی وکویر شناسی کارشناسی ارشد مهندسی
حدیث صفربیگی – کارشناسی جغرافیای شهری

چکیده:

در این مقاله با استفاده از درصد نرمال ، داده های بارش سالیانه و فصلی ایستگاه سطح شهرستان طی دوره آماری( ۱۹۹۶ تا ۲۰۰۵) تجزیه و تحلیل شده است.نتایج این بررسی نشان می دهد که در طول دوره آماری مورد مطالعه ، در سطح شهرستان امکان وقوع خشکسالیها ی سالیانه و فصلی بسیار زیاد بوده است.از نظر شدت خشکسالی سالیانه،خشکسالیهای ملایم ومتوسط و از لحاظ دوره های تداوم،دوره های ۳ یا ۴ساله بیشترین فراوانی و با درصد (۶۶٫۷) را داشته اند. که از میان فصول،شدت خشکسالیهای فصل بهار بیشتر از فصول دیگر سال بوده است.مقایسه توزیع بارشهای سالیانه و میزان عملکرد گندم آبی در خشکسالی سال زراعی ۷۸-۷۹ حاکی از آن است که توزیع نامناسب بارش در طول فصول سال خصوصا در فصل بهار و پاییز که ماه آبان بیشترین همبستگی را با محصول گندم دارد نسبت به میانگین ماهانه به شدت کاهش یافته و همچنین کاهش بارش سالیانه ، موجب کاهش شدید عملکرد گندم آبی شده است.به طوری که کاهش عملکرد گندم در سال مذکور نسبت به ترسالی ۷۷-۷۶ به ۹۴٫۶۸ درصد و همچنین نسبت به میانگین دوره آماری ۷۶٫۳۹ درصد بوده است.مقدار همبستگی بین توزیع بارشهای فصلی و میزان عملکرد در طول دوره مورد مطالعه نشان می دهد که ، بیشترین همبستگی به ترتیب به فصول پاییز و زمستان مربوط بوده است.