سال انتشار: ۱۳۸۹

محل انتشار: سمپوزیوم فولاد ۱۳۸۹

تعداد صفحات: ۸

نویسنده(ها):

حسن شاه حسینی – دانشکده مهندسی مواد، دانشگاه صنعتی اصفهان
مرتضی شمعانیان – دانشکده مهندسی مواد، دانشگاه صنعتی اصفهان
احمد کرمانپور – دانشکده مهندسی مواد، دانشگاه صنعتی اصفهان

چکیده:

فولاد زنگ نزن آستنیتی AISI 310 و سوپر آلیاژ پایه نیکل اینکونل ۶۱۷ دو نوع ماده مهندسی هستند که به صورت گسترده در صنایع دمای بالا و د رکاربردهایی که نیاز به مقاومت به اکسیداسیون وجود دارد از جمله پالایشگاه ها و نیروگاه های تولید نیرو مورد استفاده قرار می گیرند. فرایندهای جوشکاری ذوبی مانند GTAW به منظور ایجاد اتصال غیر متشابه بین فولاد زنگ نزن AISI 310 و سوپر آلیاژ اینکونل ۶۱۷ استفاده میشود یکی از موارد مهم در این راستا استفاده از یک فلز پر کننده مناسب با کمترین حساسیت به ایجاد ترک داغ می شود. در تحقیق حاضر جوشکاری دو آلیاژ با فلزات پر کننده مختلف صورت پذیرفت. به منظور ارزیابی حساسیت به ایجاد ترک داغ می باشد. در تحقیق حاضر جوشکاری این دو آلیاژ با فلزات پرکننده مختلف صورت پذیرفت.به منظور ارزیابی حساسیت به ایجاد ترک داغ آزمون جوش پذیری وارسترینت طولی انجام شد. بیشترین طول ترک ایجاد شده د رکرنش ۴ درصد برای سه فلز پر کننده اینکونل ۶۱۷ و ۸۲ آستنیتی ۳۱۰ به ترتیب ۳/۴ و ۳/۶ و ۵ میلیمتر بدست آمد. نتایج بدست آمده نشان داد که جوش های حاصله با پر کننده ۶۱۷ و پرکننده ۳۱۰ و ترتیب بیشترین و کمترین مقاومت به ترک داغ را نشان می دهد.