سال انتشار: ۱۳۹۰

محل انتشار: پنجمین همایش تخصصی مهندسی محیط زیست

تعداد صفحات: ۱۰

نویسنده(ها):

پونه سعیدی – دانشجوی کارشناسی ارشد مهندسی محیط زیست، دانشکده تحصیلات تکمیلی محیط
نرگس اصلانی –
روح اله نوری –
مهرداد نظریها –

چکیده:

ارزیابی جریان زیست محیطی رودخانه ها نقش اساسی در اهداف کلی مدیریتی حوضه های آبی، مانند حفاظت از جانوران و زیستگاه های موجود دارد. روش مورد استفاده در ارزیابی جریان زیست محیطی در مقدار جریان بدست آمده و راهکارهای مدیریتی انتخابی حوضه آبریز بسیار تأثیرگذار است. در این مقاله جریان زیست محیطی رودخانه کارون توسط سه روش منحنی تداوم جریان، تنانت و اسماخین با استفاده از داده های ۴۱ ساله ایستگاه ملاثانی بدست آمده و نتایج سه روش با هم مقایسه گردیده است. یافته های این تحقیق بیانگر دقت پایین تر روش تنانت نسبت به دو روش دیگر بوده به طوریکه برای ماه های تر و خشک به ترتیب دبی های ۲۱۱(m³/s) و ۶۳(m³/s) را پیشنهاد می دهد که با توجه به حداقل جریان ۴۱ ساله این ایستگاه (m³/s 120) جواب قابل قبولی نمی باشد. همچنین با استفاده از روش های منحنی تداوم جریان و اسماخین برای سطح متوسط به ترتیب دبی های ۲۹۰ (m³/s) و ۳۳۳(m³/s) حاصل گردید. بررسی و مقایسه بیشتر در یافته های این تحقیق مشخص نمود که روش اسماخین به دلیل دقت، قابلیت و حساسیت زیست محیطی بیشتر خود نسبت به دو روش دیگر از نتایج بهتری برخوردار است