سال انتشار: ۱۳۹۱

محل انتشار: چهارمین همایش علمی سراسری دانشجویی جغرافیا

تعداد صفحات: ۱۰

نویسنده(ها):

لطف الله ملکی – دانشجوی دکتری جغرافیا و برنامه ریزی روستایی دانشگاه شهید بهشتی
بهرام ایمانی – دانشجوی دکتری جغرافیا و برنامه ریزی روستایی دانشگاه شهید بهشتی
مسعود حیدروند – دانشجوی کارشناسی ارشد جغرافیا و برنامه ریزی شهری دانشگاه آزاد اسلامی

چکیده:

اکوتوریسم را گردشگری با هدف مشاهده و مطالعه طبیعت بکر، حیات وحش و فرهنگ های مختلف و نیزرسیدن به آرامش در محیط طبیعی تعریف کرده اند. بررسی جغرافیای طبیعی و نیز ارزیابی هر کدام از جاذبه های بوم شناختی قابل سرمایه گذاری در ایران بیان گر آن است که درکشورمان ، اکوتوریسم یک منبع اقتصادی کم نظیر، خاص، بسیار مستعد و البته رها شده به حال خود است. از طرف دیگرتوسعه اکوتوریسم درمناطق بدون توان، تمرکز شدید آن دریک منطقه و همچنین عدم توزیع آن در مناطق مناسب و بهره برداری بیش از حد منابع و امکانات ، اثرات زیان بخش و نامطلوبی را به بارخواهد آورد. منطقه مورد مطالعه دراین تحقیق عرصه های طبیعی استان گیلان درشمال ایران می باشد. از آن جا که این منطقه ، ناحیه ی تماس زیست بوم های آبی و خشکی است به جهت منابع غنی خود در معرض بیشترین بهره برداری قرار دارد، روش تحقیق در این کار پژوهشی توصیفی- تحلیلی بوده واز روش های کتابخانه ای واسنادی برای گردآوری اطلاعات در آن استفاده شده است واز ابزارGIS و روش دکتر مخدوم برای تجزیه و تحلیل اطلاعات و ارزیابی توان های زیست محیطی بهره برده شده تا عرصه های طبیعی استان گیلان را به منظور بهره برداری واستقرار فعالیت های اکوتوریسم گسترده و متمرکز معرفی کند.داده های مورد استفاده شامل زمین شناسی، خاک، پوشش گیاهی، شیب، جهت و ارتفاع می باشد که ابتدا این لایه ها رقومی شده تا نقشه تهیه شود و سپس به تجزیه و تحلیل آن پرداخته و در نهایت توان های گردشگری متمرکز و گسترده در این استان مشخص شده است