سال انتشار: ۱۳۹۰

محل انتشار: همایش ژئوماتیک ۹۰

تعداد صفحات: ۱۰

نویسنده(ها):

علی اکبر متکان – دانشیارگروه سنجش ازدور و gis دانشگاه شهید بهشتی
عبدالمحمد غفوری روزبهانی – استادیار مرکز تحقیقات کم آبی وخشکسالی درکشاورزی و منابع طبیعی
باقر بیات – دانشجوی کارشناسی ارشد
بابک میرباقری – مربی گروه سنجش ازدور و gis

چکیده:

آمایش سرزمین علمی است که با توجه به ویژگیها اکولوژیک سرزمین و شرایط اقتصادی – اجتماعی آن نوع استفاده بهینه از سرزمین را مشخص می سازد دربسیاری از مناطق ایران انتخاب کاربری و مدیریت زمین بدون توجه به قابلیت و توان سرزمین انجام می شود که سبب اتلاف سرمایه و کاهش ظرفیت محیطی می گردد دراین تحقیق برنامه ریزی کاربری اراضی و تهیه نقشه آمایش با استفاده از توانمندی های ویژه محیط GIS درحوضه آبریز مرک با مساحت تقریبی ۱۳۸۰ کیلومتر مربع – انجام شد با استفاده ازتوابع موجوددر GIS نقشه طبقات ارتفاع از سطح دریا درصد شیب جهات جغرافیایی نقشه خاک تیپ و تراکم پوشش گیاهی به روش دوتایی با هم ترکیب شده و درنهایت ۵۷۷ واحد زیست محیطی بدون تکرار به عنوان واحدهای کاری ارزیابی توان و مدیریت کاربری زمین درمقیاس ۱۵۰۰۰۰:۱ تفکیک و نقشه بندی گردید همچنین ویژگیهای اقلیم شناسی احتمال فرسایش خاک ونوع کاربری فعلی برای هر واحد ثبت گردید برای این واحدهای زیست محیطی یا اکوسیستم های خرد نیز ارزیابی توان اکولوژیک برای کاربری های کشاورزی مرتعداری جنگلداری آبزی پروری توریسم توسعه شهری و حفاظت صورت پذیرفت درنتیجه بررسی آمایشی سرزمین و اولویت بندی بین کاربری ها به روش کیفی قیاسی از بین توانهای اکولوژیکی نقشه آمایش سرزمین حوضه آبریز مرک تولید شد.