سال انتشار: ۱۳۸۹

محل انتشار: همایش ملی سلامت، محیط زیست، و توسعه پایدار

تعداد صفحات: ۱۴

نویسنده(ها):

فرشته پناهی فر – کارشناس ارشد مدیریت محیط زیست

چکیده:

ایجاد هماهنگی بین رابطه انسان، طبیعت و انواع کاربریهای ممکن در ابتدا نیاز به شناخت توان اکولوژیک طبیعت و ارزیابی آنها دارد تا بتوان ضمن تعیین کاربریهای مناسب، مطلوب ترین آنها را در نظر گرفت. ارزیابی توان اکولوژیکی عبارت است از تعیین قدرت بالقوه و یا تعیین نوع کاربری طبیعی سرزمین و ارزیابی سرزمین ابزاری برای برنامه ریزی استفاده از زمین است.برای حفاظت محیط زیست نیاز به ایجاد تعادل بین توسعه کاربری ها و عرصه های طبیعی می باشد در این راستا برای شناسایی توان اکولوژیک منطقه جهت کاربری توسعه شهری و صنعتی از روش مک هارگ (Mc Harg) و مدل اکولوژیکی مخدوم، به کمک GIS استفاده شده است تا از توسعه بی رویه و در تقابل با محیط زیست جلوگیری گردد. پژوهش حاضر سعی دارد تا با شناسایی توان اکولوژیکی منطقه و آمایش آن به صورت ارزیابی توان و ارزیابی تناسب و مقایسه وضعیت موجود کاربریها با وضعیت بهینه با در نظر گرفتن پتانسیل ها به تعیین کاربری توسعه شهری و صنعتی مطابق با توان اکولوژیکی منطقه و پهنه بندی مناسب کاربریها بپردازد. نظر به توسعه سریع در مناطق مختلف کشور از جمله خوزستان در چند سال اخیر، توجه به ملاحظات اکولوژیکی و جلوگیری از تخریب بیش از حد طبیعت منطقه کاملاً ضرورت دارد. از آنجا که هدف از انجام طرحهای توسعه اخیر، صرفاً سود اقتصادی کوتاه مدت بوده است بنابراین ضرورت تعیین قابلیتهای اکولوژیکی و مکانیابی صحیح و متناسب کاربریهای مختلف جهت همسویی مقوله های توسعه و حفظ محیط زیست کاملاً مشهود است. در روند تحقیق سعی شده است تا با شناسایی توان اکولوژیک منطقه و تعیین اولویت آن به صورت ارزیابی توان به تعادل و توازن منطقه ای از طریق مکانیابی مناسب با توجه به شرایط محیط زیستی منطقه پرداخته شود. آنچه از ارزیابی توان اکولوژیک دشت میان آب بدست آمد نشان می دهد که ۱۲/۶ درصد این منطقه برای کاربری توسعه شهری و صنعتی دارای توان مناسب می باشد.