سال انتشار: ۱۳۹۰

محل انتشار: پنجمین همایش تخصصی مهندسی محیط زیست

تعداد صفحات: ۷

نویسنده(ها):

کامران نصیراحمدی – کارشناس ارشد محیط زیست گرایش ارزیابی و آمایش سرزمین دانشگاه آزاد اسلا
یونس یعقوب زاده –
احمد ترسلی –
ساناز سری مازندرانی –

چکیده:

روند روز افزون تولید زباله و همچنین سهم سرانه آن در کشور های در حال توسعه موید سطوح برنامه ریزی به جهت مدیریت آن می باشد و این در حالی است که مکان های دفن زباله با توجه به ساختار ، نحوه مدیریت و هزینه ها در این بین جایگاه مخصوصی در مدیریت پسماند ها در کشور های موصوف دارند لذا بطور اهم با توجه به شتابزدگی در طراحی اکثر مکان های دفن زباله در ایران و یا عدم اجرای صحیح طراحی های انجام شده در مرحله بهره برداری ، اکثر مکان های دفن فعلی با مشکلات عدیده پس از چند سال از زمان شروع بهره برداری روبرو می باشند حال با ذکر این اوصاف و در راه پایش مکان های دفن موصوف به جهت کم کردن اثرات زیانبار زیست محیطی آنها نیازمند یک مدل به جهت تعیین میزان تناسب کارکرد و پتانسیل بالقوه و بالفعل می باشیم که با توجه به بررسی های صورت گرفته از مدل های تخصصی موجود نظیر اُولکنو (Oleckno)، دراستیک (Drastic ) و روش سازمان حفاظت محیط زیست امریکا (USEPA) و با عنایت به تجربیات پیاده سازی برخی از این مدل ها در مورد مکان های دفن در ایران ، در این تحقیق ازشاخص های اندیکس اولکنو به عنوان یک شاخص تخصصی مناسب در مقوله ارزیابی تناسب مکان دفن زباله شهرستان بابل استفاده شده است و نتایج بدست آمده از مدل بیانگر این است که که این مکان از نظر شرایط تناسب دفن، دارای پتانسیل بالقوه مناسب اما از لحاظ دو فاکتور طراحی سایت و مدیریت چه در فاز ساختمانی و چه در فاز بهره برداری وضعیت مناسبی نداشته و می بایست جهت بالا بردن تداوم کارکرد سایت( با توجه به بالا رفتن حجم زباله تولیدی )اصلاحاتی در نحوه عملکرد آن ایجاد نمود