سال انتشار: ۱۳۹۰

محل انتشار: اولین همایش ملی راهبردهای دستیابی به کشاورزی پایدار

تعداد صفحات: ۸

نویسنده(ها):

زهرا مهرکی – کارشناس ارشد خاکشناسی
جیران فریدونی – کارشناس ارشد خاکشناسی، مدرس دانشگاه پیام نور فیروزآباد

چکیده:

کاربرد تناسب اراضی یک راهبرد مهم بری رسیدن به سود بهینه و حفظ پایداری محیط زیست است. هدف از این مطالعه ارزیابی کیفی و کمی منطقه شیرین آب شوشتر(استان خوزستان) برای محصولات گندم و پیاز است. به این منظور ابتدا از مطالعات خاکشناسی نیمه تفصیلی دقیق منطقه شیرین آب برای استخراج داده های خاک و زمین، مورد نیاز تناسب اراضی استفاده شد. سپس نیازهای رویشی هر یک از محصولات مورد مطالعه از جداول ارائه شده سایس و گیوی استخراج و با استفاده از روشهای محدودیت و پارامتریک مورد ارزیابی قرار گرفت. کلاس های اقلیمی در محدوده مطالعاتی با استفاده از روش پارامتریک- ریشه دوم برای گندم آبی و دیم مناسبS1و برای پیاز نسبتا مناسب(S2 می باشد. با استفاده از روش محدودیت ساده کلاس هر سه محصول نسبتا مناسب(S2 می باشد. ارزیابی کیفی تناسب اراضی واحدهای اراضی برای کشت گندم آبی و پیاز نسبتا مناسب تا تناسب بحرانیS3-S2 بودند و عامل ایجاد کننده محدودیت در اکثر واحدها شیب و در صد بالای سنگ و سنگریزه است