سال انتشار: ۱۳۹۱

محل انتشار: اولین همایش ملی بیابان

تعداد صفحات: ۱۰

نویسنده(ها):

جهانتاب خسروانیان – دانشگاه علوم کشاورزی و منابع طبیعی گرگان، ایران
مجید اونق – دانشگاه علوم کشاورزی و منابع طبیعی گرگان، ایران
مسعود گودرزی – دانشگاه علوم کشاورزی و منابع طبیعی گرگان، ایران

چکیده:

امروزه معتبرترین ابزار جهت بررسی اثرات پدیده تغییر اقلیم بر سیستم های مختلف، استفاده از متغیر های اقلیمی شبیه سازی شده توسط مدل های گردش عمومی جفت شده جوی- اقیانوسی می باشد. این مدل ها قادرند پارامتر های جوی و اقیانوسی را برای یک دوره بلند مدت با استفاده از سناریو های تأیید شده IPCC مدل سازی نمایند. در این مقاله در ابتدا کارایی مدل LARS-WGدر تولید داده های روزانه بارش، دمای حداقل، دمای حداکثر و ساعت آفتابی در حوضه قره سو در ایستگاه گرگان و در دوره ۱۹۹۹-۱۹۷۰ مورد بررسی و ارزیابی قرار گرفت و پس از اطمینان از صحت آن، اقدام به کوچک مقیاس کردن داده های روزانه سناریو A1B مدل HADCM3 تأیید شده ی IPCC در دوره ۲۰۳۰-۲۰۱۰، با استفاده از مدل LARS-WG گردید. نتایج نشان از افزایش ۷/۲۳ درصدی بارش در کل دوره و بیش ترین افزایش بارش در فصول زمستان و پاییز و برابر ۶۴/۱۴ و ۳۵/۱۵ می باشد. دمای حداقل و حداکثر در کل دوره به میزان ۷۱/ و ۴۱/ درجه سانتی گراد افزایش خواهد یافت که بیشترین افزایش دما در فصل تابستان اتفاق می افتد و ساعت آفتابی به میزان ۲/۶ درصد در کل دوره کاهش می یابد و بیشترین کاهش ساعت آفتابی در زمستان که ۳۶/ ساعت خواد بود.