سال انتشار: ۱۳۸۹

محل انتشار: بیست و پنجمین کنفرانس بین المللی برق

تعداد صفحات: ۱۲

نویسنده(ها):

جواد حسن پور – شرکت برق منطق های خراسان – امور دیسپاچینگ شمالشرق دانشگاه تهران، دان
علی محقر – شرکت برق منطق های خراسان – امور دیسپاچینگ شمالشرق دانشگاه تهران، دان
میرزاحسن حسینی – شرکت برق منطق های خراسان – امور دیسپاچینگ شمالشرق دانشگاه تهران، دان

چکیده:

این مقاله پس از ارایه کلیاتی درباره مبانی نظری انداز هگیری کارایی و بهر هوری در صنعت برق، به مورد خاص انداز ه گیری کارایی و روند آن در شرکتهای مدیریت تولید با استفاده از مدل تحلیل پوششی داد هها ( ۱ (DEAمیپردازد.همچنین در این مقاله از شاخص مالم کوئیست جهت ارزیابی تغییرات فاکتور بهر هوری کل ( ۲(TFP برای مجموعه شرکتهایی که در خلال سالهای ۱۳۸۱ تا ۱۳۸۷ اطلاعات موثق داشته اند، استفاده شده و فاکتور بهره وری کل به تغییرات کارایی و تحولات تکنیکی برای این مجموعه از واحدهای تصمیم گیرنده تجزیه شده است. نتایج حاصل از ارزیابی نشانگر اینست که متوسط نرخ رشد بهره وری کل در خلال سالهای ۱۳۸۱ الی ۱۳۸۷ در شرکتهای مدیریت تولید برابر ۱٫۰۴ بوده است . شاخص( بهره وری کل در این دوره زمانی افزایش داشته است ( ۱٫۰۴ که این افزایش، از افزایش در هر دو عامل کارا یی عملکردی( ۱٫۰۱۴ ) و کارایی فناوری( ۱٫۰۲۵ ) ناش ی م ی شود . کارایی عملکردی نیز به علت افزا یش در کارا یی مدیریت ۱٫۰۲۳ ) افزایش و بعلت افول در کارایی مقیاس ( ۰٫۹۹۴ ) با ) کاهش مواجه بوده که در مجموع افزایش داشته است.