سال انتشار: ۱۳۹۰

محل انتشار: همایش ملی صنایع غذایی

تعداد صفحات: ۴

نویسنده(ها):

راحله احمدزاده قویدل – کارشناس ارشد گیاهشناسی

چکیده:

دو نمونه دانه گوجه فرنگی، که محصول فرعی یک کارخانه کنسروسازی گوجه فرنگی بودند، برای تعیین آنالیز تقریبی، محتوای اسید آمینه و قابلیت هضم آن، و نسبت اثربخشی پروتئین، مورد ارزیابی قرار گرفتند. از این دانه ها، به جای ذرت و کنجاله سویاSBM) در رژیم غذایی جوجه، و با مبنای مساوی قابلیت هضم حقیقی اسید آمینه و TMEn استفاده شد. دانه های گوجه فرنگی حاوی ۸/۵%رطوبت، ۲۵ % پروتئین خام، ۲۰ % چربی ۳/۱% خاکستر،۳۵/۱%فیبر رژیمی،۰/۱۲%کلسیم، ۰/۵۸%فسفر، ۳۲۰۴ کیلوکالری در کیلوگرم TMEn بودند. مقادیر کلی متیونین، سیستئین، و لیزین در دانه های گوجه فرنگی، به ترتیب۰/۳۹ و ۰/۴۰ و ۱/۳۴ بودند .میزان نسبت اثربخشی پروتئین (وزن گیری به ازای هر واحد جذب پروتئین)، در تغذیه جوجه ها با پروتئین خام ۹ درصد ۲/۵بود که در تغذیه با SBM 3/6بود وقتی رژیم های ذرت بر اساس مبانی مساوی قابلیت هضم حقیقی اسید آمینه و TMEn تنظیم شدند، بیش از ۱۵ دانه های گوجه فرنگی توانستند جایگزین ذرت و SBM شوند، بدون اینکه هیچ اثر نامطلوبی بر وزن گیری جوجه، جذب غذا، یا نسبت وزن گیری: تغذیه از ۸ تا ۲۱ روز پس از خارج شدن از تخم، داشته باشند. وجود دانه های گوجه فرنگی با هر مقداری در رژیم غذایی، هیچ تأثیر معنی داری روی رنگدانه های پوست نداشتند