سال انتشار: ۱۳۹۰

محل انتشار: هفتمین کنگره علوم باغبانی ایران

تعداد صفحات: ۴

نویسنده(ها):

احمد فهادان – دکتری علوم باغبانی و عضو هیات علمی مرکز تحقیقات کشاورزی و منابع طبیعی
مصطفی مصطفوی – اعضای هیات علمی و اساتید دانشگاه آزاد اسلامی واحد علوم و تحقیقات
علیرضا طلایی – عضو هیات علمی و استاد دانشگاه تهران
کورش وحدتی – عضو هیات علمی و دانشیار دانشگاه تهران- پردیس ابوریحان

چکیده:

به منظور ارزیابی تحمل یخ زدگی در ژنوتیپ های مختلف گردو با استفاده از تعیین درصد خسارت سرمای بهاره و زمستانه در طبیعت و تعیین نقطه یخ زدگی در اسفند و خرداد در آزمایشگاه، آزمایشی در قالب طرح بلوک های کامل تصادفی با سه تکرار در مرکز تحقیقات کشاورزی و منابع طبیعی خراسان رضوی، ایستگاه طرق- مشهد طی سال های ۸۹-۸۶ اجرا شد. تجزیه واریانس صفات مرتبط با یخ زدگی نشان داد ژنوتیپ های مختلف گردو از نظر درصد خسارت یخ زدگی بهاره، زمستانه و بررسی اگزوترم در شرایط نزدیک به بیدار شدن جوانه (اسفند ماه) دارای اختلاف معنی دار در سطح یک درصد بودند اما از نظر بررسی اگزوترم در خرداد ماه تفاوت معنی دار را نشان ندادند. مقایسه میانگین ها نشان داد که از نظر خسارت یخ زدگی زمستانه، Ronde de Montignac بیشترین درصد (۳۷/۶) و ke1-40 (21/6) و chandler (22/6) کمترین درصد خسارت را داشته اند. از نظر خسارت یخ زدگی بهاره، ke-122 بیشترین درصد (۳۵/۳) و kh1-nad کمترین درصد خسارت (۵/۷) را داشتند. در هیچ یک از منحنی های اگزوترمیک، اگزوترم دمای پایین (LTE) مشاهده نشد. همچنین نقاط یخ زدگی در منحنی های اگزوترمیک در آخر بهار (اگزوترم خرداد) نسبت به آخر زمستان (اگزوترم اسفند) پایین تر بود. به نظر می رسد مکانیسم های اجتناب و تحمل به یخ زدگی در گردو با فصول، تغییر می کنند.