سال انتشار: ۱۳۹۰

محل انتشار: چهارمین همایش ملی مقاوم سازی و حفظ بناهای ماندگار

تعداد صفحات: ۸

نویسنده(ها):

احمد نیکنام – استاد یار دانشکده عمران – دانشگاه علم و صنعت ایران
علیرضا اسدیان اردکانی – دانشجوی کارشناسی ارشد مندسی عمران_ زلزله ی دانشگاه علم و صنعت ایران
پدرام شهدوست مقدم –

چکیده:

استفاده از روش دقیق تاریخچه ی زمانی برای تحلیل سازه ها دارای معایب عمده ای است. اول، روش های دقیق خروجی های سیار زیاد تولید می کند. این خروجی ها تابعی از زمان استکه این امر نیاز به تلاش های محاسباتی زیادی دارد. دوم، تحلیل تاریخچه ی زمانی می بایست بری چندین زلزله ی مختلف تکرار شود . بنابراین استفاه از روش های تحلیل طیفی دارای مزیت های محاسباتی به منظور تخمین جابجایی ها و نیرو های اعضا ی سازه دارد. این روش شامل محاسبه ی مقادیر حداکثر جابجایی ها و نیرو های اعضا در هر مود است. در پایان این مقادیر حداکثر با یکی از روش های موجود با یکدیگر ترکیب می شوند. در این مقاله با ارائه ی مثال هایی سعی در مقایسه ی دقت روش ها ی مختلف تجمیع اثراتمود ها شده است. بدین منظور ، این روش ها روی ساختمان های مختلف اعمال شده است.