سال انتشار: ۱۳۹۱

محل انتشار: سومین همایش ملی مهندسی صنایع و سیستم

تعداد صفحات: ۸

نویسنده(ها):

فریبا شعله – دانشجوی کارشناس ارشد مدیریت پروژه و ساخت، دانشکده هنرهای زیبا، دانشگ
عطیه احمدی – دانشجوی کارشناس ارشد مدیریت پروژه و ساخت، دانشکده هنرهای زیبا، دانشگ
نیما یزدانی – دانشجوی کارشناس ارشد مدیریت پروژه و ساخت، دانشکده هنرهای زیبا، دانشگ

چکیده:

یکی از بارزترین مشکلاتی که تمامی پروژه ها با آن مواجه هستند تاخیرات می باشد، به صورت کلی تاخیر هر گونه فراتر رفتن از توافقات زمان بندی، تحت تاثیر پاره ای عوامل درون و یا برون پروژه ای می باشد که اغلب باعث ایجاد اختلافاتی میان کارفرما و پیمانکار می شود. در این مقاله ابتدا به بررسی و مقایسه روش های موجود برای ارزیابی افزایش زمان پروژه های بزرگ پرداخته می شود. در بین روش های موجود تکنیک های شبکه ای امروزه بسیار پیشرفت کردند. این دسته از تکنیک ها ابزار مناسبی است برای ارزیابی تاثیرات تعداد محدودی از عوامل در مواردی که عکس العمل های بزرگ مدیریتی نیاز نباشد. هدف این مقاله بررسی مشکلات ذاتی این روش در پروژه های پیچیده و بزرگ بوده و با اشاره به کاربردها و مزایایی که سایر روش ها مانند نقشه های سببی و سیستم های پویا در راستای آنالیز بهتر تاخیرات دارند نتیجه گرفته می شود که با ادغام روش های مذکور می توان به تحلیلی درست از اثر تاخیرات در پروژه های بزرگ دست یافت از آن استفاده نمود.