سال انتشار: ۱۳۹۱

محل انتشار: دومین کنفرانس برنامه ریزی و مدیریت محیط زیست

تعداد صفحات: ۷

نویسنده(ها):

احمد آق – دانشجوی کارشناسی ارشد جنگلداری دانشگاه علوم کشاورزی و منابع طبیعی سا
سید عطا اله حسینی – دانشیار گروه جنگلداری دانشگاه علوم کشاورزی و منابع طبیعی ساری
مجید لطفعلیان –
محمدرضا پورمجیدیان –

چکیده:

برای بهره برداری اصولی از جنگل در هر کشور و منطقه بسته به شرایط اقتصادی و منطقه ای، باید امکاناتی فراهم گردد که موجب اجرای صحیح عملیات بهره برداری و تولید جنگل با حفظ تجدید حیات جنگل شود. امکانات لازم جهت حمل و نقل چوب از جمله آنهاست. با وجود مسیرهای چوبکشی بیشتر تنه های صنعتی استحصال شده از عرصه جنگل خارج و از تبدیل بخش قابل توجهی تنه در عرصه جنگل بعنوان چوب آلات الواری خودداری می گردد.این مطالعه در پارسل-های ۳۰۱ و ۳۰۹ از سری۳ طرح تاویر استان گلستان که دارای شرایط توپوگرافی تقریباً مشابه بودند، انجام گردید. با این تفاوت که پارسل ۳۰۱ دارای مسیرچوبکشی و پارسل ۳۰۹ فاقد مسیر چوبکشی بود. جهت انجام این تحقیق مسیرچوبکشی و مکان تمامی درختان قطع شده در این پارسل توسط GPS برداشت گردید. سپس وضعیت استحصال چوب آلات مربوط به هر پارسل مورد بررسی قرار گرفت. نتایج نشان داد که در پارسل ۳۰۱ ازحجم کل برداشت ۴۰۱ مترمکعب ، ۱۷/۹۵ مترمکعب معادل ۷۳/۲۳ درصد به صورت گرده بینه از عرصه جنگلی خارج شده و در پارسل ۳۰۹ از حجم کل برداشت ۷۹۶ مترمکعب، ۶۶/۱۰۶ مترمکعب معادل با ۴/۱۳ درصد به صورت گرده بینه خارج شده و بقیه محصولات در محیط جنگل به الوار و تراورس تبدیل و به روش سنتی (توسط قاطر) از محیط جنگل بیرون آمده است. با توجه به اینکه شرایط ایجاد مسیرچوبکشی در پارسل ۳۰۹ نیز از نظر سایر عوامل موثر در ایجاد مسیرچوبکشی مطلوب است، با ایجاد مسیر چوبکشی می توان درصد خروج محصولات به صورت صنعتی را بالا برد چون خروج محصولات جنگلی به روش سنتی باعث کاهش ارزش افزوده محصولات جنگلی گشته و منجر می-شود تا درآمدهای اقتصادی حاصل از بهره برداری پایین بیاید.