سال انتشار: ۱۳۹۴

محل انتشار: سومین کنفرانس ملی مدیریت و مهندسی سیلاب با رویکرد سیلاب های شهری

تعداد صفحات: ۱۰

نویسنده(ها):

میلاد مرادی – دانشجوی کارشناسیارشد مهندسی منابع آب، گروه مهندسی آب، دانشگاه شهید باهنر کرمان
محمد باقر رهنما – دانشیار گروه مهندسی آب، دانشکده کشاورزی، دانشگاه شهید باهنر کرمان
مرضیه ثمره هاشمی – استادیار گروه مهندسی آب، دانشکده کشاورزی، دانشگاه شهید باهنر کرمان

چکیده:

در نواحی شهری، در نتیجه افزایش سطوح نفوذناپذیر، حجم زیادی از بارندگی بهصورت رواناب به منابع پذیرنده آبهای سطحی و زیرزمینی انتقال مییابد. استفاده از مدلهای هیدرولوژیکی برای شبیه سازی رخداد بارش- رواناب یک ابزار مهم برای کاربری اراضی حوضه آبخیز میباشد. مدل مدیریت توفان شهری SWMM یکی از پرکاربردترین مدلها برای نشان دادن این فرآیند در مناطق شهری است. در این تحقیق مدل SWMM که بر اساس خصوصیات بارش میباشد، بهمنظور برآورد حجم رواناب شهری و مشخص کردن مناطق بحرانی در هنگام وقوع سیلاب، بهکار گرفته شد. بر اساس خروجیهای مدل مشخص گردید که بیشترین حجم سیلاب مربوط به گرههای انتهایی حوضه بوده که مقدار حجم رواناب در این گرهها به ترتیب برابر با ۰/۱۷ ، ۰/۱۱ ، ۰/۰۵ متر مکعب بوده است. همچنین ملاحظه گردید که ۲ ساعت پس از شروع شدیدترین سیلاب (توفان) حجم رواناب در داخل کانالها به بیشترین میزان خود میرسد.