سال انتشار: ۱۳۹۴

محل انتشار: کنفرانس بین المللی انسان، معماری، عمران و شهر

تعداد صفحات: ۶

نویسنده(ها):

محسن ذاکر استقامتی – دانشجوی گرایش سازه، دانشکده عمران و محیط زیست دانشگاه امیرکبیر

چکیده:

در سالهای اخیر، دلایل گوناگون اقتصادی، سیاسی، اجتماعی و افزایش جمعیت موجب رونق ساخت سازه های بلندمرتبه در کشورهای در حال توسعه شده است. به علت اهمیت اقتصادی و انسانی چنینی سازه هایی، انتخاب سیستم های مقاوم جانبی که علاوه بر تامین امنیت جانی از لحاظ اقتصادی مقرون به صرفه نیز باشند، چالش مهمی در ساخت سازه های بلند مرتبه بوده است. سیستم های مقاوم جانبی دوگانه مشتمل بر قاب خمشی و دیوار برشی، یکی از رایج ترین سیستم های مقاوم جانبی در سازه های بلند می باشند. تفاوت شکل تغییر یافته دیوار و قاب تحت بار جانبی، باعث کاهش تغییر شکل و افزایش سختی کل سازه می شود. از طرفی محل قرارگیری دیوار برشی به نحوی که رفتار سازه در برابر نیروهای جانبی بهینه شود مساله مهمی در طراحی اولیه سازه های بلند می باشد.در این تحقیق شش مدل مختلف قرارگیری دیوار برشی در پلان یک سازه سی طبقه بتنی بررسی شده اند. مدل ها بر اساس آیین نامه بتن ACI-318-08 طراحی و بر اساس آیین نامه بارگذاری ASCE/SEI-7-10 تحلیل طیفی دینامیکی شده و نتایج دریفت و جابجایی بیشینه سازه مقایسه شده اند.در نهایت توصیه هایی برای بهبود رفتار سازه و کاهش دریفت سازه از طریق بهینه سازی محل قرارگیری دیوار های برشی ارایه شده است.