سال انتشار: ۱۳۹۰

محل انتشار: دهمین کنفرانس هیدرولیک ایران

تعداد صفحات: ۸

نویسنده(ها):

محمد رستمی – دکترای عمران آب ، پژوهشکده حفاظت خاک و آبخیزداری
سمیه اقبالی – کارشناس مهندسی آب ، شرکت مهندسین مشاور جاماب

چکیده:

احداث برخی سازه ها نظیر پلها و دیواره های هدایت کننده جریان و همچنین برداشت مصالح شن و ماسه در محدوده مخروط افکنه رودخانه کردان موجب تغییر بستر و هندسه رودخانه و به تبع آن تغییر هیدرولیک جریان و میزان تقسیم دبی در دو شاخه منشعبه از رودخانه کردان به نامهای سرخاب و عباس آباد شده است که تعیین شرایط طبیعی و اولیه رودخانه قبل از چنین تغییراتی جهت انجام مطالعات تعیین حد بستر و حریم نیاز به بررسی و شناخت ساختار و فرم رودخانه دارد. در این مقاله ابتدا با استفاده از عکسهای هوایی، تصاویر ماهواره ای، نقشه های توپوگرافی، نقشه های ثبتی و بازدیدهای صحرایی به بررسی مورفولوژی مخروط افکنه رودخانه کردان در شرایط قبل و بعد از انجام فعالیتهای اجرایی فوق الذکر پرداخته و سپس با مدلسازی هیدرولیک جریان، تغییرات صورت گرفته در نحوه تقسیم دبی جریان به هریک از شاخه های منشعبه تعیین گردید. نتایج مورفولوژی نشان داد که با احداث سازه ها، نقطه آغازین تشکیل مخروط افکنه کردان به میزان ۲/۷ کیلومتر جابجا گردیده و سه شاخه اصلی منشعبه از رودخانه کردان به دو شاخه اصلی تغییر یافته است. نتایج مدلسازی هیدرولیک جریان نیز نشان داد سهم جریان سه شاخه منشعیه قبل از احداث سازه ها به ترتیب ۲۵٫۵ (شاخه سرخاب)، ۷۰ (شاخه عباس آباد) درصد بوده که پس از احداث سازه ها و حذف یکی از شاخه، سهم جریان ورودی به دو شاخه دیگر (سرخاب و عباس آباد) در طی یک دو.ره ۳۰ ساله به ترتیب به ۴۰ و ۶۰ درصد تغییر یافته است. پس از این دوره و با شروع فعالیتهای رودخانه در راستای احیاء و بازسازی شرایط اولیه ، مجدد سهم جریان ورودی به دو شاخه مذکور به سمت شرایط قبل از اعمال تغییرات میل نموده است. بطوریکه در شرایط موجود و در مقایسه با سهم ۲۵ به ۷۰ ، نسبت سهم جریان ۲۰ به ۸۰ می باشد .