سال انتشار: ۱۳۸۸

محل انتشار: همایش ملی علوم آب، خاک، گیاه و مکانیزاسیون کشاورزی

تعداد صفحات: ۷

نویسنده(ها):

آتوسا عنایت – دانشجوی کارشناسی ارشد رشته زراعت، دانشگاه آزاد اسلامی واحد علوم و تح
شهرام لک – استادیار رشته زراعت و اصلاح نباتات، دانشگاه آزاد اسلامی واحد علوم و ت
عادل مدحج – استادیار رشته زراعت و اصلاح نباتات، دانشگاه آزاد اسلامی واحد شوشتر

چکیده:

به منظور بررسی تأثیر سطوح مختلف نیتروژن بر عملکرد دانه، الگوی میزان توزیع مجدد مواد فتوسنتزی به دانه و شاخص سطح برگ پرچم، پژوهشی در سال زراعی ۸۷-۸۶ جهت ارزیابی تأثیر کمبود نیتروژن بر صفات فوق در مزرعه تحقیقات کشاورزی دانشگاه آزاد، واقع در جنوب غربی اهواز انجام شد. آزمایش بصورت کرتهای خرد شده در قالب طرح بلوکهای کامل تصادفی با سه تکرار اجرا شد. تیمار اصلی شامل سه سطح نیتروژن خالص ۵۰، ۱۰۰ و ۱۵۰ کیلوگرم در هکتار و تیمار فرعی شامل شش ژنوتیپ گندم ( نان: ویناک، استار، چمران و دوروم: کرخه، D -8-83، D -۵-۸۴) در نظر گرفته شد. تفاوت صفات عملکرد دانه، توزیع مجدد، فتوسنتز جاری، سهم توزیع مجدد و سهم فتوسنتز جاری در دو تیمار نیتروژن و ژنوتیپ، و شاخص سطح برگ پرچم در تیمار نیتروژن معنی دار بود. بیشترین توزیع مجدد مواد فتوسنتزی به دانه، به ژنوتیپ استار در تیمار نیتروژن ١۵٠ و کمترین به D -۵-۸۴ در تیمار نیتروژن ۵٠ کیلوگرم در هکتار اختصاص داشت. بیشترین فتوسنتز جاری در ژنوتیپ D -۵-۸۴ در تیمار نیتروژن ١۵٠ و کمترین در ژنوتیپ ویناک در تیمار نیتروژن ۵٠ کیلوگرم در هکتار مشاهده شد. ژنوتیپ چمران در تیمار نیتروژن ١۵٠ بیشترین و وریناک در تیمار نیتروژن ۵٠ کیلوگرم در هکتار کمترین عملکرد دانه را داشت. بیشترین و کمترین شاخص سطح برگ پرچم به ترتیب به تیمار ١۵٠ و ۵٠ کیلوگرم نیتروژن خالص در هکتار اختصاص داشت. همچنین تفاوت وزن ماده خشک در مرحله گرده افشانی برای ژنوتیپ ها معنی دار شد. ژنوتیپ کرخه و لاین D -۵-۸۴، به ترتیب بیشترین و کمترین وزن خشک کل را در مرحله گرده افشانی به خود اختصاص دادند. در این پژوهش همبستگی مثبت و معنی داری بین عملکرد دانه، توزیع مجدد مواد فتوسنتزی به دانه، فتوسنتز جاری، ماده خشک کل در مرحله گرده افشانی و شاخص سطح برگ پرچم دیده شد.