سال انتشار: ۱۳۹۰

محل انتشار: اولین کنفرانس بین المللی دوچرخه شهری

تعداد صفحات: ۱۶

نویسنده(ها):

الهام فایضی – دانشگاه تهران، دانشکده علوم اجتماعی، دانشجوی کارشناس ارشد برنامه ری
علی پیردوانی – دانشگاه هاسلت(بلژیک)، دانشجوی دکترای حمل و نقل

چکیده:

برای انجام طرح هایی مانند طرح دوچرخه اشتراکی که دارای مزایایی چون کاهش آلودگی هوا، صوتی، کاهش ترافیک، کاهش مصرف سوخت، گسترش فرهنگ حمل و نقل پاک، محافظت از محیط زیست، کمک به ارتقاء سلامت جسمانی و ذهنی، گسترش فرهنگ ورزش، افزایش تعامل های اجتماعی(ارتباطات رو در رو)، ایجاد فرصت های گذران اوقات فراغت بیشتر بخصوص برای نوجوانان و دیگر عواملی که در ارتقاء کیفیت زندگی نقش دارند، است نیاز به ارزیابی تاثیرات اجتماعی در ابتدا و در طول اجرای طرح احساس می شود. ارائه یک دستور کار تحقیقاتی به برنامه ریزان و مسئولان کمک می کند تا بهتر به جزئیات بنگرند و دقیق تر تأثیرات را ارزیابی کنند. در مجموع، ارزیابی تاثیرات اجتماعی یک طرح به ارتقاء کیفیت زندگی اجتماعی افراد کمک می کند. زمانی که طرح ها با نیازها و انتظارات مردم منطبق باشند و تاثیراتی که طرح هایی چون طرح دوچرخه بر زندگی افراد می گذارند، مورد بررسی قرار گیرند، مسلما رفاه اجتماعی را افزایش می دهد چرا که با خواسته ها، ظرفیت ها، نهادها، ارزش ها و هنجارها منطقه مورد نظر سازگار است.