سال انتشار: ۱۳۹۰

محل انتشار: چهارمین کنفرانس مدیریت منابع آب ایران

تعداد صفحات: ۱۰

نویسنده(ها):

بهاره کمالی – دانشجوی دکتری دانشگاه صنعتی امیرکبیر
سیدجمشید موسوی – دانشیار و عضو هیئت علمی دانشگاه صنعتی امیرکبیر
عبداله اردشیر – دانشیار و عضو هیئت علمی دانشگاه صنعتی امیرکبیر
رضا مکنون – دانشیار و عضو هیئت علمی دانشگاه صنعتی امیرکبیر

چکیده:

روندتوسعه شهر نشینی و محدودیت منابع آب بیانگر لزوم مدیریت هرچه بهتر اهداف کیفی و کمی رواناب های سطحی عامل اصلی تامین نیازهای بشری بوده است به دنبال این امر تکنیکهای مبتنی بر بهترین راهکارهای مدیریتی(Best Management Practice-BMP و توسعه کم اثر (Low Impact Development-LID) موردتوجه قرارگرفت دراین مطالعه تاثیر نمونه هایی از این راهکارها بربهود کمیت رواناب های شهری با استفاده از قابلیت نرم افزار SWMM مورد بررسی قرارگرفته است مطالعات برروی بخشی از محدوده واقع در شهرداری منطقه ۸ تهران و با مدنظر قرار دادن تاثیر دو LID شامل سیستم ماند بیولوژیکی و جوی باغچه ها در کاهش رواناب انجام شده است در روندمدلسازی تاثیر پارامترهای مختلف در اجرای این راهکارها در سناریوهای مختلف با یکدیگر مقایسه شده است.