سال انتشار: ۱۳۹۱

محل انتشار: اولین همایش ملی بیابان

تعداد صفحات: ۱۱

نویسنده(ها):

حبیب اله قائدامینی اسدآبادی – کارشناس ارشد مرکز پزوهش های علوم جوی-اقیانوسی دانشگاه شیراز
مرجان کوهی زاده – دانشجوی کارشناسی ارشد هواشناسی کشاورزی دانشگاه شیراز
محمد جعفر ناظم السادات –

چکیده:

پدیده النینیو نوسان‌های جنوبی (ENSO) و نوسان‌های دهه‌ای اقیانوس آرام (PDO) چرخه های نوسان دمایی اقیانوس آرام در دو فاز گرم (مثبت) و سرد (منفی) می باشند. برهمکنش این دو پدیده بزرگ مقیاس اقلیمی بر بارش پائیزه ۲۳ ایستگاه سینوپتیک و اقلیم شناسی که در جنوب ایران جای گرفته اند در دوره زمانی ۲۰۰۵-۱۹۵۱ ارزیابی شد. تجزیه و تحلیل های آماری نشان داد که اندازه بارش پائیزه همزمان با چیرگی النینیو در فاز گرم PDO از بارش های پائیزه همزان با چیرگی لانینا در دوره سرد PDO به گونه ای معنی دار بیشتر می باشد. همزمان با چیرگی النینیو در دوران گرم PDO بارش پائیزه با اندازه ۶۰-۱۰ درصد افزایش می یابد. همزمان با چیرگی لانینا در دوران سرد PDO بارش پائیزه در همه پهنه های جنوبی ایران در بازه ۹۹-۲۰ درصد کاهش می یابد