سال انتشار: ۱۳۹۰

محل انتشار: چهاردهمین همایش ملی بهداشت محیط

تعداد صفحات: ۱۴

نویسنده(ها):

میترا غلامی – دکتری مهندسی بهداشت محیط
صیاد بداقی – دانشجوی کارشناسی ارشد مهندسی بهداشت محیط
عیسی بابالو – کارشناس شیمی

چکیده:

دسترسی به آب آشامیدنی ایمن برای سلامتیضروری و حق اساسی انسان و بخشی از سیاست موثر برای حفظ سلامتی است WHO آب آشامیدنی غیرایمن را بعنوان یکی از ریسک فاکتورهای منتسب به ابتلا و مرگ و میر درجهان معرفی نموده است بطورسنتی مدیریت کیفی آب آشامیدنی مبتنی بررویکرد درمانگر است که استراتژی پیشگیرانه مناسب برای حفظ سلامت عمومی نمی باشد تغییر جهانی در چگونگی مدیریت منابع تامین آب آشامیدنی با انتشار چاپ سوم رهنمودهای کیفی آب آشامیدنی WHO و منشور آب آشامیدنی ایمن بن در سال ۲۰۰۴ بوجود آمد که برنامه های ایمنی آب نام گرفت WSPs هدف از این بررسی شناسایی نقاط ضعف مدیریت کیفی سیستم تامین آب آشامیدنی شهرستان خوی و برجسته نمودن لزوم تغییر رویکرد فعلی است این بررسی با استفاده از نرم فازار و راهنمای برنامه ایمنی آب IWA,WHO در سال ۸۹ برروی سیستم تامین آب آشامیدنی شهرستان خوی انجام گرفت در ابتدا چک لیستهایی مشتمل بر ۱۱۰ گزینه تهیه و براساس سوابق شرکت آب و فاضلاب شهری خوی و بازدید محلی تکمیل گردید آنالیز داده ها توسط نرم افزار WSP QA TOOL( ver 2010) صورت گرفت. رویکرد فعلی کارایی لازم برای مدیریت یکپارچهسیستم تامین آب آشامیدنی را نداشته و ضرورت تغییر آن احساس می شود با این وجود از انعطاف پذیری خوبی جهت تبدیل شدن به رویکردجدید یعنی WSP را دارد.