سال انتشار: ۱۳۸۸

محل انتشار: همایش ملی علوم آب، خاک، گیاه و مکانیزاسیون کشاورزی

تعداد صفحات: ۴

نویسنده(ها):

میثم زرگر – دانشجوی کارشناسی ارشد دانشگاه تاکستان
حسین نجفی – عضو هیأت علمی موسسه تحقیقات گیاهپزشکی کشور
اسکندر زند – عضو هیأت علمی موسسه تحقیقات گیاهپزشکی کشور
فریبا میقانی – عضو هیأت علمی موسسه تحقیقات گیاهپزشکی کشور

چکیده:

به منطور استفاده توأم از روش های غیر شیمیایی و سم پاشی نواری در جهت کاهش مصرف علف کش در زراعت چغندرقند، آزمایشی در سال ۱۳۸۸ در مزرعه تحقیقاتی موسسه تحقیقات گیاهپزشکی واقع در کرج اجرا شد. آزمایش در قالب کرت های دو بار خرد شده و طرح پایه بلوک های کامل تصادفی با چهار تکرار به اجرا در آمد. آرایش کاشت به عنوان عامل اصلی در سه سطح (شامل کشت تک ردیفه با پشته های ۶۰ سانتی متر، کشت دو ردیفه با پشته های ۶۰ سانتی متر و کشت تک ردیفه با پشته های ۵۰ سانتی متر)، زمان انجام کنترل مکانیکی به عنوان عامل فرعی در سه سطح (شامل حذف مکانیکی علف های هرز در مراحل ۴ تا ۶ برگی ، ۱۰ تا ۱۲ برگی و ۱۴ تا ۱۶ برگی چغندر قند) و کاربرد علف کش به عنوان عامل فرعی فرعی در دو سطح(شامل گلتیکس+بتانال پراگرس اام و سافاری+بتانال پراگرس اام). نتایج آزمایش نشان داد که تقریباً تمامی تیمار ها در کنترل علف های هرز تأثیر مطلوب داشته و موجب کاهش زیست توده تولیدی توسط علف های هرز دیو کنف و خرفه گردیدند. در همین خصوص نتایج حاصله نشان داد که از بین تیمار های آزمایش، کاربرد علف کش بر روی وزن خشک علف هرز دیو کنف تأثیر معنی داری نداشت. بر اساس مقایسه میانگین تیمار های آزمایش، موثر ترین زمان کنترل مکانیکی در مرحله ۴ تا ۶ برگی چغندرقند تشخیص داده شد و در بین علف کش ها نیز علف کش سافاری+ بتانال پراگرس اام بهترین تأثیر را داشت.