سال انتشار: ۱۳۸۹

محل انتشار: پنجمین همایش ملی ایده های نو در کشاورزی

تعداد صفحات: ۵

نویسنده(ها):

واحد کیانی – دانشجوی کارشناسی ارشد مهندسی محیط زیست دانشگاه تهران
سیدمحمدرضا خلیل نژاد – عضو هیئت علمی گروه مهندسی محیط زیست دانشگاه بیرجند

چکیده:

فضاهای سبز شهری هم واجد بازدهی اجتماعی و هم واجد بازدهی اکولوژیکی هستند.مهم ترین اثر فضای سبز در شهرها، کارکردهای زیست محیطی یا بازدهی اکولوژیکی آنهاست که شهر را ب هعنوان محیط زندگی انسانها مساعد زیستن می سازد و با آثار مخرب گسترش صنعت وحمل ونقل مقابله می کند.مهم ترین اثرات فضای سبز در شهرها، تعدیل دما، افزایش رطوبت نسبی، لطافت هو ا و جذب گردوغبار و تولید اکسیژناست به همین خاطر فضای سبز هر شهر به مثابه ری ههای تنفسی آن شهر بشمار م یرود. با توجه به این اثرات حیاتی، فضای سبز شهری باید از نظر کمی و کیفی متناسب با حجم فیزیکی شهر (راهها و ساختمانها) و نیازهای جامعه (گذران اوقات فراغت و نیازهای بهداشتی) تأمین شود، تا بتواندبه عنوان فضای سبز فعال، بازدهی زیست محیطی مستمری داشته باشد. بنابراین الگوی توسعه فضای سبز شهری باید با توجه به ویژگیهای اقلیم شناختی محل و نظرات مردم بومی لحاظ شود تا پایدار بماند. همچنین با توجه به این که توسعه فضای سبز شهری مناطق خشک مانند بیرجند بهدلیل عوامل محدود کننده مانند آب امری اجتناب ناپذیر است و همچنین تا کنون دراین راستا مطالعاتی صورت نگرفته بود این مهم باید بررسی می شد. هدف این مقاله ارزیابی الگوی توسعه فضای سبز شهر بیرجند با توجه به شرایط موجود برای استفاده بهینه شهروندان از توان بالقوه منطقهاست. روش جمع آوری اطلاعات از طریق توزیع پرسش نامه در بین شهروندان شهر بیرجند بود که نمونه گیری و طرح سوالات آن هم به روشوضعی(کنترل شده) صورت پذیرفت یعنی با توجه به توان اکولوژیکی منطقه و سطوح اجتماعی شهر سوالات طرح شده بودند که تعداد سوالاتپذیرفته شده از طریق آزمون خی دو ۲۰ تا بود. جامعه آماری تمام شهر بیرجند بود که نمونه گیری از شهروندان شهر بیرجند در سال ۱۳۸۷ صورت گرفت که تعداد آنها ۱۰۰۰ نفر بود. نتایج حاصل از این تحقیق نشان داد که فضای سبز سبب افزایش کیفیت زیستی شهرها می شود ولی عواملی مانند کمبود تنوع پوشش گیاهی و عدم یکنواختی آن در سطح شهر که بدون مشارکت مردم در امر توسعه فضای سبز شهری صورت گرفته است نارضایتی شهروندان را در پی داشته است