سال انتشار: ۱۳۹۰

محل انتشار: اولین کنفرانس اقتصاد شهری ایران

تعداد صفحات: ۱۸

نویسنده(ها):

محمدجواد غلامی – دانشجوی کارشناسی ارشد برنامه ریزی شهری و منطقه ای
مینا افتخارنیا – دانشجوی کارشناسی ارشد برنامهر یزی شهری و منطقه ای
عباس ملازاده – دانشجوی کارشناسی ارشد برنامهر یزی شهری و منطقه ای

چکیده:

گسترش بی رویه شهرها و رشد جمعیت یکی از عوامل اصلی کاهش و از بین رفتن زیست گاه های طبیعی و تخریب محیط زیست می باشد که مساله فوق با نادیده گرفتن شاخصهای توسعه پایدار تهدیدی جدی برای حیات شهر بشمار می آید وارد شدن موضوع توسعه پایدار درشهر نیاز به یک روش کمی برای قابل اندازه گیری شدن مفهوم پایداری و عملیاتی شدن ایده شهر پایدار دارد بنابراین روشی به نام ردپای اکولوژیکی ارایه گردید. هدف استفاده ازاین شاخص درک چگونگی بهره برداری از منابع و همچنین ارزیابی آثار زیست محیطی افزایش تراکم جمعیتی و ارایه راه حل مناسبی برای مصرف بهینه و پایدارسازی منابع است این مقاله از نظر ماهیت و روش دارای گرایش تحلیلی – کاربردی است که ابتدا به بررسی ردپای اکولوژیکی پرداخته و سپس با استفاده از مطالعات اسنادی و میدانی به بررسی منطقه ۵ شهرداری تهران پرداخته که در ۲ دهه اخیر گسترش کالبدی چشمگیری داشته است و منجر به افزیاش بی رویه ساخت و سازها در منطقه شده است. لذا ابتدا به ارزیابی محیط زیستی منطقه با استفاده از روش ردپای اکولوژیکی پرداخته شده است و مشخص گردید که میزان مصرف زمین مصرف شده برای تامین نیازهای مصرفی ساکنان منطقه ۵ تهران درسال ۸۹ بسیار فراتر از ظرفیت محیط زیستی خود بوده است.