سال انتشار: ۱۳۸۹

محل انتشار: سومین سمینار بین المللی دانه های روغنی و روغنهای خوراکی

تعداد صفحات: ۸

نویسنده(ها):

احمد پاکپورربطی – دانشجوی کارشناسی ارشد، گروه علوم خاک، دانشکده کشاورزی، دانشگاه تبریز
علی اصغر جعفرزاده – استاد گروه علوم خاک، دانشکده کشاورزی، دانشگاه تبریز
فرزین شهبازی – استادیار گروه علوم خاک، دانشکده کشاورزی، دانشگاه تبریز.
پرویز عماری – عضو هیئت علمی مرکز تحقیقات خاک و آب استان آذربایجان غربی

چکیده:

ارزش غذایی فراوان دانه های روغنی به عنوان اصلیترین منابع تولید روغن و پروتئین گیاهی درطبیعت، توجه بیشتر کشورهای پیشرفته صنعتی را به تولید این گیاهان معطوف داشته است. هدف این تحقیق ارزیابی اراضی مستعد برای کشت آفتابگردان با استفاده از مدلهای Almagra در محیط میکرولیز و Agro-Ecological در منطقهای به وسعت ۳۷۷۷۵ هکتار واقع در عرض ۳۶درجه و ۳۰ دقیقه و ۳۶درجه و ۵۰ دقیقه شمالی و طول ۴۵ درجه ۰۵دقیقه تا ۴۵درجه و ۲۵دقیقه شرقی است. براین اساس کلاس تناسب اراضی و تخمین پتانسیل تولید آفتابگردان توسط مدلهای فوقالذکر تعیین شدند. نتایج مدلAlmagra نشان داد کشت آفتابگردان به ترتیب در مناطقی به وسعت ۳۳۵۵۰ و ۳۷۷۰ هکتار با توجه به محدودیتهای بافت، کرینات، زهکشی، عمق مؤثر و توسعه پروفیل در کلاسهای مناسبS2 و نسبتاً مناسبS3قرار گرفتندهمچنین مدلAgro-Ecologicalپتانسیل تولید را ۵/۲۹تن در هکتار برآورد کرد که پس از اعمال محدودیتهای موجود در منطقه برای رشد مقدار آن حدود۴/۶۳ ۱/۵۵ تن درهکتاربوده ولی کشاورز کمتر از این مقدار برداشت میکند. اصلیترین عامل اختلاف، خاک و مدیریت درسطح مزرعه بوده و این به عدم آگاهی زارعین از محدویتها و راهکارهای اصلاحی و مدیریت ضعیفدر تأمین به موقع نهادههای لازم نظیر رعایت تاریخ کشت و برداشت، مصرف بهینه کود، سم، بذور اصلاح شده، مبارزه با علفهای هرز و آبیاری بر میگردد