سال انتشار: ۱۳۹۱

محل انتشار: بیستمین کنفرانس مهندسی برق ایران

تعداد صفحات: ۶

نویسنده(ها):

رضا شریعتی نسب – استادیار، دانشکده مهندسی برق و کامپیوتر، دانشگاه بیرجند،
فرید اجری – دانشجوی کارشناسی، دانشکده مهندسی برق و کامپیوتر، دانشگاه بیرجند،
حدیثه دامن خورشید – استادیار دانشگاه بیرجند
محسن عکافی مبارکه – دانشجوی کارشناسی ارشد

چکیده:

در این مقاله نرخ خرابی سالیانه برقگیر ناشی از ضربات پیاپی صاعقه )فلش( مورد بررسی قرار گرفته است. برای این منظور دو پارامتر – بار الکتریکی معادل فلش، تا زمان تجاوز انرژی تخلیه شده از سطح تحمل انرژی برقگیر، و ماکزیمم تنش انرژی ناشی از فلش محاسبه شده است.برای محاسبه احتمال خرابی، درابتدا با توجه به مقدار بارالکتریکی فلش، کل ضربات فلش با یک ضربه صاعقه معادل سازی می شود. پس از آنمتناسب با ظرفیت انرژی نامی برقگیر، مینیمم بار الکتریکی منجر به شکست تعیین شده و احتمال خرابی برقگیر محاسبه می گردد. در شاخص دوم، به ازای مقادیر مختلف دامنه و زمان پشت موج، ماکزیمم تنش انرژی ناشی از هر موج معادل فلش بوسیله یک نرم افزار حالت گذرایالکترومغناطیسی مانند EMTP/ATP محاسبه شده و پس از آن با توجه به تابع استقامت انرژی برقگیر، احتمال خرابی تعیین می گردد. مطالعات انجام شده در این مقاله نشان می دهد که مقدار ریسک پیش بینی شده برای خرابی برقگیر با استفاده از دو شاخص مذکور، علی رغم ماهیت متفاوت خود، به یکدیگر نزدیک است.