سال انتشار: ۱۳۹۰

محل انتشار: یازدهمین سمینار سراسری آبیاری و کاهش تبخیر

تعداد صفحات: ۷

نویسنده(ها):

میثم ابراهیم پور – دانشجوی کارشناسی ارشد هواشناسی کشاورزی ،گروه مهندسی آبیاری و آبادانی
مریم روستایی – دانشجوی کارشناسی ارشد هواشناسی کشاورزی ،گروه مهندسی آبیاری و آبادانی
نوذر قهرمان – استادیار گروه مهندسی آبیاری و آبادانی ، دانشگاه تهران

چکیده:

در تحقیق حاضر به منظور بررسی اثرات محتمل تغییر اقلیم بر تبخیر تعرق و بارش موثر در ایستگاه کرمان ، پارامترهای اقلیمی آینده ، برای کاهش عدم قطعیت مربوط به مدل های بزرگ مقیاس ، از متوسط خروجی های پنج مدل گردش عمومی جو CSIRO-MK3 و MIROC و CGCM3 و GFDLCM و ECHO-G تحت سناریوی A2 ، حاصل شدند. متغییر های دمای بیشینه ، دمای کمینه و بارش برای دوره های زمانی ۲۰۳۹-۲۰۱۰ و ۲۰۶۹-۲۰۴۰ با روش ریز مقایس نمایی آماری و با نرم افزار LARS-WG شبیه سازی شدند و مقادیر حاصله با دوره ۲۰۰۰-۱۹۷۰ مقایسه گردید. تبخیر تعرق و بارش موثر بترتیب از روش های هارگریوز – سامانی و سازمان احیای اراضی آمریکا (USBR) بدست آمد . نتایج نشان دادند که بارش در فصل پائیز و زمستان افزایش و در بهار و تابستان تغییر چندانی نخواهد داشت. بیشترین افزایش بارش در دوره ۲۰۳۹-۲۰۱۰ مربوط به ماه ژانویه به میزان ۸/۸۴ میلیمتر و در دوره ۲۰۶۹-۲۰۴۰ ماه دسامبر به میزان ۹/۵۰ میلیمتر در ماه می باشد . در حالیکه بیشترین کاهش بارش در هر دو دوره مربوط به ماه مه و بترتیب به میزان ۱/۳۱- و ۳/۵۳- میلیمتر خواهد بود. دمای بیشینه بترتیب ۲/۴۶ و ۳/۵ و دمای کمینه ۰/۹۱ و ۲/۰۱ درجه سانتگراد افزایش را در دوره های ۲۰۳۹-۲۰۱۰ و ۲۰۶۹-۲۰۴۰ نشان می دهند ، که این افزایش می تواند تاثیر معنی داری ( به شرط همسویی سایر متغیرهای هواشناسی) در میزان تغییرات تبخیر داشته باشد . بارش موثر محاسبه شده بر اساس مقادیر کل بارش ، افزایشی به میزان ۱۹/۷ میلیمتر در سال را نشان می دهد . در مورد تبخیر تعرق ، افزایش در همه ماه های سال مشاهده شده است، که بیشترین میزان آن در هر دو دوره مربوط به ماه ژوئن است. متوسط افزایش تبخیر در دوره ۲۰۳۹-۲۰۱۰ به میزان ۰/۹۵ و در دوره ۲۰۶۹-۲۰۴۰ به میزان ۱/۲۹ میلیمتر در روز پیش بینی می شود . مطالعات تکمیلی در سایر مناطق اقلیمی کشور قابل توصیه است.