سال انتشار: ۱۳۹۰

محل انتشار: پنجمین همایش تخصصی مهندسی محیط زیست

تعداد صفحات: ۹

نویسنده(ها):

محسن علی آبادی – مربی گروه بهداشت حرفه ای دانشگاه علوم پزشکی همدان

چکیده:

اجرای برنامه حفاظت شنوایی مهم ترین راهکار پیشگیری از بروز افت شنوایی شاغلین در محیط های کار محسوب می شود و تنها روش ارزیابی اثر بخشی آن، روش تجزیه وتحلیل اطلاعات شنوایی سنجی کارگران بر اساس استاندارد انسیتوی ملی آمریکا می باشد. در این مطالعه با بررسی اطلاعات شنوایی سنجی کارگران در یک صنعت تولید لوازم خانگی میزان اثر بخشی برنامه اجراء شده در طی چند سال متوالی مورد قضاوت قرار گرفت. بر این اساس اطلاعات برگه های شنوایی سنجی کارگران واحد پرس کاری کارخانه مورد نظر که برابر با ۵۵ نفر بودند از سال ۱۳۸۶ الی ۱۳۸۹استخراج گردید و مورد تجزیه وتحلیل قرار گرفت. استاندارد مذکور دارای معیاری می باشد که از مقایسه نتایج ادیومتری سالانه متوالی کارگران محاسبه می شود. این معیار در واقع درصد کارگران با افزایش متوالی افت شنوایی است که دارای افزایش آستانه شنوایی معادل ۱۵ دسی بل یا بیشتر در هر فرکانس در گوش آن ها در مقایسه بین دو ادیوگرام سالانه متوالی می باشد. اگر درصدکارگران با افزایش افت شنوایی کمتر از %۲۰ باشد، برنامه حفاظت شنوایی قابل قبول ،اگراین درصد بین ۲۰% الی ۳۰% باشد، برنامه در محدوده متوسط و اگر درصد مذکور بیشتر از ۳۰% باشد ، برنامه غیرقابل قبول خواهد بود. نتایج مطالعه نشان داد در سال های ۸۷ و ۸۹ اثر بخشی برنامه حفاظت شنوایی قابل قبول و در سال ۸۸ میزان اثر بخشی در محدوده متوسط (Marginal) قرار گرفته است. با توجه به عدم وجود الگوی مشخص برای ارزیابی اثر بخشی برنامه های حفاظت شنوایی ، این روش استاندارد می تواند اطلاعات قابل اطمینان برای مدیریت کارخانه در خصوص میزان اثر بخش بودن برنامه را ایجاد نموده و در واقع ریسک ابتلا به عوارض شنوایی را در کارگران واحد های مختلف را برآورد نماید