سال انتشار: ۱۳۹۰

محل انتشار: اولین همایش بین المللی بتن های ناتراوا مخازن ذخیره آب شرب

تعداد صفحات: ۱۷

نویسنده(ها):

محمد آدم پیرا – دانشجوی کارشناسی ارشد عمران گرایش خاک وپی دانشگاه آزاد اسلامی واحد زن
عطا جعفری – عضو سازمان نظام مهندسی ساختمان استان تهران

چکیده:

در سال های اخیر، به طور گسترده ای از بتن با مقاومت بالا در فعالیت های عمرانی استفاده شده است. وجود این امر به دلیل خواص مکانیکی و دوام مناسب این گونه بتن ها نسبت به بتن های معمولی است. مقاومت بالا با کاهش تخلخل، غیر یکنواختی و ترک های ریز در بتن بدست می آید.
سوالات تحقیق: با توجه به اینکه کاربرد دوده سیلیسی در بتنهای معمولی و توانمند تاثیر بسیار مهمی در بالا بردن مقاومت و کاهش نفوذ پذیری دارد،در این مقاله به بررسی تاثیر دوده ی سیلیسی بر مقاومت و میزان نفوذ پذیری بتن و تفاوت های رفتاری بین بتن های حاوی و همچنین تاثیر نسبت های مختلف آب به ملات در بتن های حاوی دوده دوده ی سیلیسی و بتن های حاوی سایر مکمل ی سیلیس پرداخته شده است.
روش تحقیق: در این مقاله با طرح اختلاط هایی مختلف و عیارهای متفاوت سیمان و موادافزودنی گوناگون و همچنین نسبت های آب به ملات متفاوت در بتن های حاوی دوده سیلیسی نمونه هایی ساخته شده و مورد آزمایش قرار گرفت و حداکثر مقاومت فشاری نمونه ها در روزهای مختلف بدست آمده و مورد مقایسه قرار گرفت.
نتیجه گیری: بر اساس نتایج این مطالعه ، استفاده از پوزولان و دوده سیلیسی بطور همزمان ، نسبت به استفاده ی تنها از آنها، سبب بهبود بیشتر مقاومت ملات ها می گرددو از ترکیب پوزولان طبیعی و دوده سیلیس می توان برای تهیه ی بتن با مقاومت بالااستفاده نمود . ترکیب دوده ی سیلیسی در بتن، بهطور قابل توجهی سبب افزایش مقاومت فشاری و کاهش جذب سطحی اولیه میگردد