سال انتشار: ۱۳۹۰

محل انتشار: پنجمین همایش تخصصی مهندسی محیط زیست

تعداد صفحات: ۱۱

نویسنده(ها):

فریدون عوفی – عضو هیئت علمی موسسه تحقیقات شیلات ایران – تهران
مهناز ربانی ها – عضو هیئت علمی موسسه تحقیقات شیلات ایران – تهران)
سعادیش بچاری – کارشناس ارشد دانشگاه علوم و فنون دریایی – خرمشهر
هنگامه برومند – کارشناس ارشد شرکت نفت فلات قاره – تهران

چکیده:

خلیج فارس به عنوان یک اکوسیستم دریایی نیمه بسته و آبراهه حیاتی و مهم، از جایگاه ویژه ای درعرصه تحولات منطقه ای و بین المللی برخوردار می باشد. نظارت و پایش مستمر بر تغییرات فرایندهای بوم شناسی و محیط زیست دریایی و ساحلی و همچنین نوسانات ذخایر و منابع زیستی خلیج فارس ازدیدگاه علمی، تحقیقاتی، اقتصادی و اجتماعی از موارد ویژه و با اهمیتی است که همواره مورد علاقه فعالان این بخش بوده است. احداث سازه های ساحلی و فرا ساحل، حمل و نقل دریایی بویژه ناوگان تجاری و نفتکش، تخلیه آب توازن، فعالیتهای اکتشاف، استخراج و بهره برداری از منابع معدنی و کانی، ورود انواع آلاینده ها با منشا خشکی و دریایی (صنعتی، کشاورزی، شهری– روستایی) و اثرات مخرب آلودگیهای کانونی و غیر کانونی، باعث کاهش ذخایر و منابع زیستی و نیز تخریب زیستگاه ها و محیط زیست دریایی و ساحلی منطقه شده است. لذا فرایند مطالعات ارزیابی پیامدهای زیست محیطی EIA (Environment Impact Assessment) و ارزیابی زیست محیطی راهبردی SEA (Strategic Environment Assessment)، از دیدگاه اکولوژیکی و زیست محیطی و همچنین مسائل اقتصادی و اجتماعی حائز اهمیت می باشد.این تحقیق با هدف ارزیابی زیست محیطی، بررسی فرایند تغییرات و نوسانات تنوع زیستی (تنوع گونه ای و زیستگاهی)، و توزیع مقادیر کل هیدروکربورهای نفتی (Total Petroleum Hydrocarbons) TPH و هیدرو کربورهای آروماتیک چند حلقه ای (Polycyclic Aromatic Hydrocarbons) PAH به عنوان شاخص آلودگیهای نفتی و در نهایت ارائه مدل مدیریت پایش و کنترل زیست محیطی بر مبنای تعیین حساسیت زیست محیطی در کلیه مناطق و میادین نفتی ایرانی تحت پوشش فلات قاره خلیج فارس شامل جزایر سیری، لاوان، خارک و منطقه بهرگان و همچنین سکوهای نفتی هر یک از مناطق و میادین نفتی انجام پذیرفت. انجام مطالعات و تحقیقات مورد نظر طی یک دوره ۴ ساله و در دو مرحله مطالعات پایه و شناخت وضعیت موجود (۸۸-۱۳۸۵) و مرحله تجزیه و تحلیل داده ها و ارائه مدل مدیریتی کنترل و پایش (۸۹–۱۳۸۸) با استفاده از مدل NOOA-HDو بکارگیری GIS انجام گرفت